Mahangu Plane deine nächste Reise gemeinsam mit Freunden und verwalte Reisedokumente. Erstelle kostenlosen Reiseblog und lade Fotos und Videos hoch. Fasse die Höhepunkte deiner Reise in einem Film zusammen. Einfachheit die besticht, absolute Privatsphäre und keine Limiten für Fotos oder Videos.

Trip Centroamérica Centroamérica 10.09.2017 - 10.10.2017   Ciudad de México - Costa Rica - Nicaragua - Panama. Pieter Vancaillie (BE) Judith Mahieu (BE)
Costa Rica Mexiko Nicaragua Panama

Centroamérica

Folgen

Ciudad de México - Costa Rica - Nicaragua - Panama.

Means of Transport
Boot Bus / Truck Zu Fuss Flugzeug
  • 09Sep 2017

    1 Ciudad de México 09.09.2017 Mexiko —

    Centro, México D.F., Mexiko

    Beschreibung

    Een reisdagboek van 1 maand in Midden-Amerika.
    We bezochten gedeeltelijk 4 landen.



    09/09: Landen in Mexico City. Makkelijk door douane. Zakken komen op band. Moeten blaadje tonen, goed systeem. Zoeken lockers, vinden er na heen-en weer wandelen. Wisselen dollars in Mexicaanse pesos. 1 dollar is ongeveer 17 peso. Nemen metro. Twee keer overstappen en komen in centrum. Gezellig. Wandelen marktje in en lange straten vol kraampjes. Ze verkopen eten, in de metro ook al. Halen gebakken bananen met twee sausjes, heerlijk! Doen toertje, straat rechts, straat rechts. Maïs met straffe kruiden en limoen. Tacos van kraampje zijn nog lekkerder, rode saus nog straffer. Komen terug bij metro. Vragen weg aan politie. Plaza de la Constitution, todo recto. Passeren kerk, op pleintje ernaast staan er acrobaten. Ze babbelen teveel, blijven niet lang. Het plein staat vol witte tenten. Is donker ondertussen. De gebouwen er rond zijn verlicht. Ze zijn al onafhankelijkheid aan het vieren van 15 september die komt. Wandelen links rond plein naar McDo. Judith naar WC. Gaan gezellig straatje Calle Regina in. Leuke buurt. Veel bars. Doet aan Madrid denken. Gaan in iets ruiger stuk naar winkelstraat terug bij het plein. Gaan tent in op het plein erna. Vanalles van eten dat we niet kennen. Proberen iets tussen vlees, deeg of patat met schilfers kaas en saus, ajuin. Mm. Wandelen rond de kerk. Judith verschiet van gillende vrouw en hond. Terug naar metro. Halen er net voor nog eten met laatste pesos. Haal twee sportdrankjes hoog uit de frigo voor kleine meneer. Judith lacht. Hebben ons misrekent, hebben 4 pesos te kort, is Ok. Wow, kan niet in Europa. Metro is nog ietwat druk, sluit om 12u. Halen bagage en leggen ons aan oplaadpunt in luchthaven.

    10/09: Rusten/slapen. Vind geen wifi. Worden langzaam wakker rond 5u30. Naar vueltas internacionales van Interjet. Checken bagage in, geen extra kosten, oef! Rusten aan gate 20, moeilijk, geraak niet in slaap op vervelende stoelen. Gate verandert naar 33. Bel eens naar Steef, is bij mama. Doet deugd om iedereen nog eens te zien. Ow, zijn de laatste op het vliegtuig. Hadden mensen zien aanschuiven, is wel heel snel gegaan. Weer veel beenruimte, krijgen 2 kleine zakjes chips en drankje. Slapen eerste stuk. Judith heeft nog honger, eten laatste koekjes.

    Kommentare

  • 10Sep 2017

    2 San José 10.09.2017 Costa Rica —

    Hospital, San José, Costa Rica

    Beschreibung

    Landen in San José. Zien vanuit de lucht dat de stad wat verspreid ligt in het groen. Bewolkt. Wisselen helft van onze dollars. Beetje mindere wisselkoers maar Ok hebben Colones, de munt van Costa Rica nodig. Gaan vlot door douane. 1 vraag, hoe lang blijf je. Judith antwoordt “euh, 1 maand ongeveer waarschijnlijk”. Ze lachtte ook, foto op m’n paspoort is niet meer hoe ik eruit zie. Judith neemt bagage van de band. Wandelen naar buiten. Worden aangeklampt door meute taxichauffeurs. Nee, nemen bus. Tonen tablet met route aan chauffeur. Is niet echt vriendelijk. Andere passagier wel, slaat praatje en vraagt aan chauffeur om te laten weten wanneer we eraf moeten. Help raampjes sluiten. Is dankbaar. Stappen af. Slaan hoek om naar rechts. Stoppen onder afdakje want het regent. Zitten aan parkje, Parque La Sabana. Ok moeten gewoon langs het park blijven volgen en naar rechts. Passeren voetbalstadion. Merk Bryan Ruiz op op poster. Vinden het hostel in doodlopende straat. Meisje opent deur en geeft handdoeken. Ze toont de kamer. Oef rust. Judith krijgt honger. Gaan naar McDo op de hoek van het park. Geen winkels meer open, is zondag. Lekkere patatjes. Het is hier wel niet meer zo goedkoop als in Mexico. Douchen. Doet enorm deugd! Zetten ons nog wat aan tafeltje. Goede wifi.

    11/09: Judith maakt me wakker. Moeten stilaan opstaan of zijn te laat voor ontbijt. Krijgen bordje brood, kaas, banaan en ei. Smaakt maar is niet zoveel. Wandelen naar centrum. Gaan terug langs het park. Gaan er stuk door. Er speelt fanfare uit het niks. Waarschijnlijk schoolkinderen. Muziekale opvoeding? Wandelen langs groezelige Avenida 10. Slaan linksaf en passeren druk ziekenhuis. Rij ambulances op straat. Komen in voetgangersstraten. Aangenaam. Komen in Parque Braulio Camillo, grote koepel. Kronkelen door straatjes. Halen mini colaatje, redelijk duur. Judith wil kokosnoot proeven. Water met aangelengd smaakje. Er komt bedelaar. Hij heeft een GSM, ja zeg hallo... Praten tegen mekaar in het Nederlands. Hij gaat weg. Wandelen trappen op langs geel gebouw. Paar straatjes verder nog een parkje, Parque Central. Standbeeld van veldslagen in het midden. Gaan brugje onder en komen bij volgend ziekenhuis. Wat een drukte weer. Banen onze weg terug. Zigzag passeren o.a. treinstation en nieuwe kraampjes. Halen stokbrood in winkel. Zakje patatten, groenten en 2 stukken kip langs straat en in marktje. Terwijl Judith in de rij stond voor de kip vraag ik aan verkoper die vlees in stukken hakt wat een gemiddeld loon hier is want ik ben verbaasd over de (hoge) prijzen. Hij denkt zo’n 300 dollar per maand. Unk dan kunnen ze zich echt niet veel permitteren. Halen ze dan eten rechtstreeks bij de boer? Of ergens op straat? Zeg dat ik ook zo iets verdien om hem niet ongemakkelijk te laten voelen. Komen via mooi plein aan postkantoor terug op grote baan richting park/ hostel. Enkele spetters. Judith wast kleren. Betwijfelen of ze zullen drogen. Ik maak eten. Stel paar vragen aan receptie. Er is een gebouw van het ministerie van toerisme in San José. Misschien kunnen zij ons helpen aan cruiseschip naar Zuid-Amerika. Er is geen malaria in Centraal-Amerika. Oef. Pillen zullen niet nodig zijn. Goed voor onze nieren. Laden foto’s op fb. Douche en denken na over route die we willen volgen en zaken die we willen bezoeken. Misschien eens naar Irazu. Voelen ons wat verloren zonder Jimmy en minder voorbereiding.

    12/09: Iets later wakker. Zelfde ontbijt als gisteren maar met hesp i.p.v. kaas. Douchen. Gaan eerst naar Instituto Costaricense de Turisme. Wandelen langs baantje dat uitkomt op de Panamericano 1. Oeps. Passeren langs winkelcentrum. Dry Clean USA heeft geen aparte droogkasten, dju. Slaan rechtsaf, naar beneden, geen voetpad, veel verkeer, baantje kronkelt weer omhoog. Komen op druk rondpunt. Aan de overkant ligt het. Krijgen gehoor, mogen in kantoor bij mevrouw. Krijgen boekjes. Ze zal zien wat ze kan doen. Geef e-mail door. Denk dat het waarschijnlijk niks zal worden. Stoppen op terugweg aan winkelcentrum. Halen tandpasta, shampoo en brood. Eten laatste op bankje, heeft kaassmaakje. Terug naar hostel. Kom beetje slecht. Judith boekt huisje voor 2 dagen. Wifi valt plat. Gaan gaspulletje zoeken om te koken, steken Parque Sabana over. Hadden paraplu gekregen, vriendelijk. Regenseizoen. Steken drukke straat over, geen gas in winkel. Onze stekker is kapot. Vinden één in winkeltje maar is te duur. Gaan McDo binnen ertegenover. Sturen er mails naar de parken van Chirripo en Corcovado. Deze zijn vooraf te reserveren. Refill (ook al hebben we het gevoel dat dit hier niet meer het gebruik is zoals in Noord-Amerika) en nemen mayonaise mee. Terug door het park. Zien mooi stuk met vijver en houten beelden van dieren dat we nog niet gezien hadden. Terug in hostel maakt Judith eten. Zullen kledij achterlaten in kast bovenaan. Te zwaar om alles mee te nemen. Gewassen kledij is zo goed als droog. Eten, maken zakken, douchen en slapen.

    13/09: Worden wakker omdat jong Frans koppel waar we gisteren mee gebabbeld hadden naast ons rare geluiden maakt. Omg geen schaamte? Maken zelf ontbijt en vertrekken zwaar bepakt langs de grapefruitboom. Wandelen laatste keer door Parque Sabana en via kerkhof (waar de graven betegeld zijn zoals een badkamer) naar Transportes Tracopa, een busterminal. Halen tickets naar Parque Manuel Antonio. Wachten op vastgemaakte tuinstoelen.

    Kommentare

  • 13Sep 2017

    3 Manuel Antonio 13.09.2017 Costa Rica —

    Quepos, Costa Rica

    Beschreibung

    Airco in de bus. Rijden uit San Jose (in de file). Passeren peage om de 5km. Één rijstrook eens we uit de stad zijn. Er rijden soms trucks aan 40km/u. Landschap wordt zeer groen. Nog nooit gezien. Gaan over brug. Aan de linkerkant van de rivier zitten grote krokodillen. Komen bij strand Jaco Beach. Veel reclamepanelen en verkoopstandjes langs de weg. Bus stopte zelf aan zo’n standje. Pauze. Rijden voorbij Quepos, een klein, druk stadje. Kronkelen omhoog en omlaag naar Manuel Antonio. Als we uit bus stappen naast het strand stapt er dronkaard op ons af. Gaan naar hotel, ze weten White Sands, het huisje dat Judith geboekt heeft, niet liggen. Ze zoeken op Google. Is eindje terug. Klimmen omhoog, zwaar met de rugzakken. Zweet drupt van ons. Extreem vochtig hier. Zien aapje klauteren over elektriceitskabel die boven de weg hangt. Vinden uiteindelijk de oranje muur die we ook op foto op booking zagen van White Sands. Meneer doet poort open. Hij wil korting geven als we annuleren bij booking. Doen dit en betalen cash. Later zullen we vernemen dat booking toch nog 15% aanrekent. Niet meer doen. Nemen douche en rusten wat. Nemen erna bus naar Quepos. Even kijkje nemen aan de dijk/ het strand. Gaan erna om platanos (harde soort banaan die gebakken moet worden), stokbrood, gehakt, patatten, ajuin, eieren, paprika, cola en melk. Bus terug. Judith kookt. Mogen wasmachine en droogkast gebruiken. Staan tegen ander huisje onder slecht afdakje. Zijn volledig verroest maar werken nog prima! Was en droog onze kledij. Chatten met Steef. Er loopt kakkerlak over bed.

    14/09: Wakker door gekraai van haan en geblaf van hond. Wat neerslachtig. Mis Jimmy. Douchen. Judith maakt eten. Broodje ei, patat en platano voor vanmiddag. Maak zak en gaan. Zweten! Doen de 3km langs het stijgend en dalend baantje wel sneller dan gisteren nu zonder zware zakken. Zelfde dronkaard staat aan het strand. Slaan linksaf aan einde van de straat waar bus ons gisteren afgezet heeft. Een niet opdringerige gids legt ons één en ander uit aan ingang. Moeten paar meter terug voor tickets, gebouwtje naast bank, veiliger gevoel. Moesten we geen perezosa (luiaard) zien zal hij ons één tonen. Komen in de jungle terecht. Speciaal gevoel. Slaan linksaf, padje naar watervalletje. Judith merkt aapje op in boom en nog één en nog één. Doodskopaapjes. Komen tamelijk dicht. Merk een wandelende tak, vliegt op m’n short. Ow toch niet wat ik dacht haha. Judith praat met Limburgs koppel. Hebben Parque Corcovado bezocht. Was heel duur. Ze reizen ook voor lange tijd. Lijken niet zo’n aangename mensen, ze stoefen, hebben altijd het beste gedaan, blijven er niet zo lang bij. Spotten verschillende dieren, gloedrode krabben, wasberen, groot knaagdier capibara, hertjes... Komen bij splitsing. WC’s. Gaan links naar uitkijkpunt. Stijgen. 2 Basken nemen foto van ons aan Playa Puerto Escondido. Zien het strand ook van op ander punt, iets dichter. Rusten telkens op bankje. Helpt niet, blijven zweten. Passeren strand, Playa Gemelas. Veel kruipende beestjes en leguanen. Op terugweg is er een bende capucijnaapjes. Één springt tegen één van de Basken. Horen de 3e soort aap brullen in de bomen nadat we terug komen van ander uitkijkpunt. Zie één kort van tak verkruipen. Komen terug bij WC’s op splitsing. Basken staan te kijken naar toekan, geel-zwarte snavel. Zit op tak hoog in een boom. Ooh! Iets verder staan er redelijk wat mensen, een luiaard in de boom! Staan er wat naar te kijken. 2 tenen, soort die normaal ‘s nachts leeft. Kruipt traag van tak naar tak. Blijft even ondersteboven hangen en doet push-ups haha stoefer. Gaan paar meter verder. Kome bij prachtig strand. Playa Manuel Antonio. Rusten even. Er lopen 2 soorten wasberen over het strand op zoek naar achtergelaten zakken. Wil zwemmen, water is goed maar hebben niet zoveel tijd meer voor het park sluit. Steken stukje door naar Playa Espadilla Sur. Mogen niet verder, ranger zegt door stormweer. Stom. Gaan toren in. Begint te gieten. Steken alles goed weg en gaan terug naar ingang. Nemen bus terug naar huisje. 2 Amerikanen van Colorado (één met joint in z’n bek) die in de regio raften babbelen kort met ons. Douchen. Eten. Was nog wat kledij. Glibberen naar ander huisje op gladde tegels. Slapen.

    15/09: Weer wakker door kraaiende haan. Blijven liggen. Haal gedroogde kledij. Judith maakt ontbijt. Laten sleutel op tafel liggen, deur dicht, niet op slot. Gaan naar rechts, voor we aan bushalte zijn glijdt Judith uit op schuin stuk weg met mos. Beetje bloed en vuiligheid aan haar been. Wassen wat af. Is dag van onafhankelijkheid vandaag. Stoet door de straten van Quepos. Vooral kinderen zijn opgedost in pakjes, ook deze die komen kijken. Ze gaan traag. We staan halfuurtje te kijken. Er passeren dansers, een busje met keleuters die verkleed zijn, ze zwaaien, vlaggenzwaaiers met één dirigente, een paar met xylofoon, drummers,... Busstation is niet bereikbaar. Bussen staan in straat richting Dominical. Er staat vervelende taxichauffeur. Maak me even boos. Hij stopt met zagen. Judith gaat om koekjes. Wachten uurtje. Zie groene bus. San Isidro. Ja! Gaat hoekje om. Praten er even met oud mevrouwtje. Babbel ook kort met lifters aan overkant van de weg. Weinig beenruimte. Laat raam open.

    Kommentare

  • 16Sep 2017

    4 Cerro Chirripo 16.09.2017

    San Gerardo

    Beschreibung

    Hang wat buiten. Groen, groen, groen. Rijden langs rijen kokosnootbomen. Het regent hard. Zie felrode en felgele vogels op elektriciteitsdraad. Judith slaapt/ rust. Eten veel koekjes, tot we niet meer kunnen. Komen op hobbelige weg naast strand. Straat vol surfkraampjes, Dominical. Zon schijnt weer. Rijden stukje terug en bergen in. Landschap wordt glooiend, me like. Gaan over een pas. Zien iets verder San Isidro liggen. Is toch stad, geen dorp. Stappen uit. Groeten nog Amerikaan die voor me zat, hij werkt hier al 5 jaar. Verstond hem niet goed door de motor van de bus. Aan kassa van station zegt ene dat bus naar San Gerardo de Rivas achter de hoek ligt. Wachten in de rij voor winkel van merk Jerusalem. Goede muziek, Sean Paul. Judith gaat om pepsi en stokbrood. Bus kronkelt de bergen in op minibaantje. Tuut voor iedere bocht. Regent pijpenstelen. Prachtig groen! Stoppen aan voetbalpleintje en kerkje. Wandelen naar beneden. Meneer zegt dat we juist bureau voor Cerro Chirripo gepasseerd zijn. Is duur, heel duur! Maar zijn hier nu. Reserveren via jonge gast z’n PC. Halen iets in winkeltje en wandelen terug naar hostel. Had bordje gezien, kunnen er kamperen. Uitbater is vriendelijke homo die veel reist. Hij geeft ons wat tips om aan goedkope vluchten te geraken. Hebben afdak voor ons. Judith gebruikt wifi. Zet tent.

    16/09: Was leuk om nog eens in tent te slapen. Was tijdje geleden. Eten brood en gaan met paspoorten naar ranger achter de hoek. Zon schijnt. Er komt iemand open doen. Krijgen polsbandje en tickets, moeten naam en andere gegevens in boek noteren. Zijn in orde. Terug naar jongen van gisteren. Herberg is ook Ok. Gaan door naar einde van dorpje. Judith haalt lekker fruitsap. Kronkelen door mooi versierde tuintjes met loslopende honden. Stijgen tot aan Cloudbridge, parkje dat jonge gast in hostel aangeraden had. Wachten even aan ingang. Mevrouwtje zegt dat toegang gratis is. Judith tekent register. Gaan door tuintje. Komen bij mooie waterval. Jungle is zo dik. Overal groeit mos, op takken, boomstronken, stenen. Klimmen. Zien af en toe de heuvels in de mist tussen de bomen. Vlinders, bloemen, fruit. Gaan brugje over naar links, tot aan riviertje. Schoenen best niet nat maken. Morgen weer nodig. Gaan terug en nemen andere weg vanaf brugje. Klimmen op de Sendero Quatzales. Mythische mayavogel, gaan stukje maar, is bijna middag, zal regenen. Gaan nog op stukje weg naast rivier. Uitkijkpunt op waterval. Begint te regenen. Judith haalt nog eten. Ik ga al terug en zet tent onder afdak. Halen pannenkoeken en rijst, veel rijst! Teveel rijst.. Grote pot vol. Laten het meeste achter in de frigo. Judith maakt vrienden, kunnen misschien blijven slapen. Zakken maken, douchen en slapen. Mochten nog tent op balkon zetten. José, vader van gezin, helpt. Vloer is van beton, keihard.

    17/09: Slaap misschien uurtje op buik. Bloed uit linkerarm. Probeer daarna op bankje. Is te kort. Staan ietsje vroeger op dan alarm. Leggen alles naast/ onder tafeltje en eten paar pannenkoeken. Wandelen straat op. Hier en daar blaffende honden. Lantaarns hier en daar. Geen meer eens we op pad naar rechts gaan. Blijven stijgen. Is moeilijk in het donker. Grote keien, diepe plassen. Loop eerst, probeer zo goed mogelijk te schijnen voor ons beide. Zien rechts in de verte lichtjes van San Isidro. Passeren draad, hoor paard. Als we aan 4km, de grens van Parque Chirripo, komen wordt het al licht. Heb last van m’n darmen. Ferm last. Stap door. Haal 7km waar er hut is net niet. Moest kort stoppen aan 6km. Pad ging teveel naar beneden. Nog een naar WC in de hut. Judith haalt in. Eten nog wat, rusten beetje en weer verder. Op stukken waar pad vertrappeld is door paarden is er stuk ernaast voorzien met boomstammen, best. Aan iedere km staat een bord. Tussen 10 en 11 komen we de jungle uit. Vegetatie is korter. Paar jaar geleden was hier grote brand. Zien we verder. Rusten op bankje. Zien kolibries. Zijn te snel om foto te trekken. Maakt geluid als scheet. Telkens we eentje laten zeggen we “ah kolibrie” haha. Laatste km tot de hut blijft duren. Ferm stijgen. Is een lelijke hut, langgerekt. Rechts op de heuvel liggen de Crestones. Rotsen tot 60m, symbool van het park. Gaan hut binnen en zetten ons op bankje. Mevrouw toont ons kamer. Elk een onderste van stapelbed. Is nog vroeg. Zijn kapot. Gaan niet meer Cerro Ventisqueros beklimmen maar gewoon kijkje nemen aan de Crestones. Moeten ferm stijgen. Miezert beetje. Wolken gaan af en toe weg. Komen dichter. Rotsen zijn veel majestueuzer dan van ver! Judith kan niet meer. Volg pad links en kom achter rotsen uit. Beklim ze een stukje. Te steil en regen. Ga niet helemaal naar boven. Regent harder als we terug naar beneden gaan. Slapen drie uurtjes. Hebben nog alarm nodig voor morgen, ga er één vragen maar er is geen. Judith vraagt het ook. De kok zal op onze deur kloppen. Was me nog een beetje. Ijskoud water. Slapen samen in bedje, 4 dekentjes. Niet koud.

    18/09: Kok klopt. Muchas gracias. Blijven nog tijd liggen, is te leuk. Koud als we ons klaarmaken. Eten laatste pannenkoeken met suiker, pot op tafel. Gaan opnieuw het donker in. Hou waterfles vast. Judith gaat eerst met lampje. Lopen verkeerd op smaller pad naar links. Shit. Vind juist pad nog terug. Judith volgt. Komen aan Valle de los Conejos. Het wordt licht. Naar links. Stijgen naar pas. Denken dat berg rechts ligt maar eens we over pas komen zien we de Cerro Chirripo, hoogste punt van Costa Rica, voor ons liggen. Mooie puntige top. Links van ons ligt Lago San Juan. Plakkaatje op onze deur is er een afbeelding van. Komen redelijk snel op de top na beetje klauteren. Vlag, bord en register. Zien Valle de las Morenas. Een vogeltje komt schooien bij Judith wanneer ze wat eet. Genieten van het uitzicht. Gaan terug na paar foto’s. Terug in herberg rond 9u. Maken zakken en eten nog wat rijst. Smijten rest weg. Tabasco wat niet zo’n goed idee, crackers wel. Zeggen Adios tegen mevrouw. Dalen. Komen weer veel gele vogeltjes tegen. Zien een wit, gestreept beest rechts voor ons in begroeiing. Denken een paard, hadden er gisteren gezien die zakken naar beneden droegen. Komen achter de hoek en zien niks. Wat hebben we dan gezien? Luipaard? Judith wordt moe. Ze valt paar keer, gelukkig zonder erg. Zompen door/ naast de modder. Stoppen eens aan eerste herberg. Eten brood op. Zien het veld waar we in het donker naast geklommen hebben. Er zit paard en paar koeien. De zon piept. Komen terug in San Gerardo. Niemand gezien! Echt een leuk, rustig dorp. Hadden park voor ons alleen. Judith gaat opnieuw om fruitsap en chips. Zetten ons even. Winkeltje heeft veel klanten. Gras op voetbalveld wordt afgedaan met gewone grasmachine. Eens terug aan hostel haal ik piketten uit de grond. Vind één niet terug. Carlos, andere homo uitbater, familie van gezin die we leerden kennen, is beetje zat. Neemt ons mee naar bar paar meter verder. Hij trakteert ons op 4 biertjes Imperial. Costa Ricaans merk. Hij houdt van Rave muziek en vertelt veel over z’n moeder. Moeten dansen, zingen en vertellen waarom we mekaar graag zien. Er komen jongens binnen. Ze kennen Carlos. Is dit een homobar? Gaan terug naar hostel. Babbel wat tegen Engelsman die top morgen zal beklimmen. Carlos verdwijnt. Mogen in kamer slapen voor zelfde prijs als tent. Vriendelijk. Wassen ons wat en gaan slapen.

    19/09: Er klopt iemand op onze deur. Blijven liggen. Even later opnieuw. Sta traag op. Te traag. Niemand aan de deur. Maken ons klaar. Gast die José vervangt komt terug van het lopen. Hij opent keuken en maakt koffie. Wassen nog snel ons haar. Bus is er! Veel vrouwen en kinderen. Zien meer dan toen we omlaag kwamen paar dagen geleden. Zon schijnt. Bus stop in San Isidro aan ander station. Wandelen paar blokken langs parkje en kerk. Vinden bus naar San José in garageplaats. Uurtje wachten. Goede zetels. Zit niet aan een raam. Maak me beetje druk. Twee gasten achter ons vragen of we willen wisselen. Ga erop in. Ontdek snel waarom. Er zitten kinderen achter die massage geven door de zetels haha. Open raam. Stijgen enorm tot Paso de la Muerte. Komen in de wolken. Judith voelt zich niet zo goed. Wisselen van plaats. Frisse lucht helpt. Cola na een stop nog meer. Hobbelen al kronkelend naar beneden. Regent beetje. Komen terug in drukte van hoofdstad. Wandelen lange straat af. Passeren plein en straat die we herkennen. Moeten naar Avenida 13. Vragen weg aan buschauffeur, een meisje en politieagent. Komen bij Gran Terminal del Caribe.

    Kommentare

  • 20Sep 2017

    5 Guapiles 20.09.2017 Costa Rica —

    Guapiles, Costa Rica

    Beschreibung

    Is groene dubbeldekker. Zetten ons boven, vooraan, sjiek, goed zicht. Rijden uit centrum. Stijgen opnieuw bergen in. Cordillero Central. Plots file. Vrachtwagen in berm. Botsing. Truck in panne. Verder auto in panne. Nog een truck in panne. Geen pechstroken. Alles blijft op het éne rijvak staan en veroorzaakt meer file. Meer dan 2 uur om 60km ver te geraken. In station vindt Judith mevrouwtje die belt naar José/Elbia. Kwartiertje later staat José aan ingang naast taxi’s met pick-up truck. Rijden paar kilometer tot aan hun huis. Echt hoge inkom, 10 meter tot plafond in de living. Alba verzamelt klokken. Gaan eten in huis ernaast van oma. Sopa de verdura y carne. Krijgen ook rijst met chili, yucca en limoensap. Lekker! Babbelen nog wat. Elbia legt deken en kussens op de grond. Speel nog schaak met neefje. Slimme jongen maar win toch. Veel lawaai van dieren. Kever met grote neus op laken. Precies vogel als hij vliegt. Opening tussen dak en muur.

    20/09: José, Elbia en neefje vertrekken vroeg naar werk en school. Judith belt naar thuisfront. We gaan douchen. Raar systeem met 3 knoppen. Krijgen water warm. Gaan ontbijten naar oma. Blijven luisteren, verstaan niet veel. Ze praat snel. Krijgen kaas, bonen en rijst, vlees, eieren en fruitsap. Gaan erna terug in huis. Judith zoekt vlucht van Panama naar Colombia. Website doet raar. Lukt niet. Terug naar oma. Krijgen opnieuw bord vol over de middag van de oma. Enorm warm. Zweten. Even op schommelstoelen achter huis dicht bij rivier. Verkennen erna Guapiles met Melissa. Ze toont ons een parkje, de kerk, voetbalstadion, winkelstraat, een kermis en veemarkt. Eten op terugweg Caldoza, chips met smaakjes en sausje. Rusten terug wat bij de oma als we terug zijn. Elbia komt thuis. Ze vertelt over Indigenas. Moeten opgevoed worden. Gaan opnieuw eten. Mm. Oma Nena meende het dus als ze zei dat ‘k te mager ben en ze me zal vetmesten. Babbelen nog wat. Douchen. José gaat om zakje Mamones, soort lychee die we al veel gezien hebben. Krijg nog USB adapterstekker van Elbia. Ongelooflijk wat een gastvrijheid!

    21/09: Staan mee op rond 5u. Ruimen dekens op. Nena brengt sandwichen en fruitsapjes. José voert Ian, het neefje naar de schoolbus. Stipt op tijd. Hij dropt ons erna aan de bus.

    Kommentare

  • 22Sep 2017

    6 Tortuguero 22.09.2017

     

    Beschreibung

    Gaan naar Cariari. Moeten daar twee uur wachten op volgende bus naar Pavona. Judith gaat om zak eten. Prijzen in Parque Tortuguero zullen waarschijnlijk hoger zijn. Bus gaat langs bananenplantages. Veel trossen zijn ingepakt in blauwe zakken. Er begint een kerel in wit hemd te preken over Jezus en God. Wiebelen over gravelweg. We hebben het gevoel dat de bus uit mekaar zal schudden. Plots spreekt een dikke die voor ons zit ons aan. Ze vraagt naar Judith. Hoe kent ze onze naam? Ze zegt dat het inbegrepen is in onze overnachting, een service. Ze zal helpen een bootje onderhandelen. Zijn op onze hoede. Eens we toekomen in Pavona gaan we mee naar kantoortje. Ze probeert ons reserveringen voor gidsen aan te smeren.. Lukt niet duh. Bootchauffeur vraagt 6 dollar. Ok geven gelijkaardig bedrag in Colones. Is een bootje met afdak en twee rijen stoeltjes. Er komt één aan. Vlaams koppel van in Manuel Antonio stapt af. Hebben weer de beste gids gehad, beste rondleiding, man toch. Omdat ze babbelen stappen we als laatste op. Er is maar één plaats meer. Krijg plank die ze tussenin leggen. Reddingsvest om op te zitten. Zien vogels langs de kant en kleintjes vlak over het water scheuren. Gele vlinders vliegen mee met de boot. Felgroene leguanen zitten in de zon. Er drijven flesjes die vastgemaakt zijn om te vermijden stukken aan te tonen waar rivier zeer laag staat. Is redelijk droog. Komen uit smalle vaargeul in Canal de Tortuguero. Boot stopt. Chauffeur wisselt van propeller aan de kant. Gaan pak sneller nu. Motor valt plots stil. Probleem? Opgelost in twee minuten. Varen aan. Er staat één te wachten met plakkaat “Judith”. Is weer van boekingsbureau maar ze brengen ons tenminste naar Casa Natural, appartementje dat Judith geboekt had. Dochter van eigenares werkt aan de overkant in bar. Rusten paar minuten en gaan naar het strand. De Caraïbische zee. In de verre verte ligt thuis! Europa. Wandelen naar rechts. Er wijst één van twee lesbische meisjes naar me. Ze hebben een klein, pas ontpopt schildpadje gespot! Hij snelt zich een weg naar de zee. Beschermen hem van de rondcirkelende vogels. Hij valt van stukje verhoogd zand en een golf kletst tegen hem in. Zien hem nog kort, zwemt paar meter in zee en weg is hij. Maakt onze dag! Wandelen verder tot aan karkas van grote schildpad. Luguber. Gaan tot nest 54. Staat aangeduid op stam van palmbomen. Slaan wegje naast plakkaat van Nationaal Park in. Smal, felgroen slangetje glibbert voor m’n voeten. Er komt een gids, net op tijd weg. Mogen normaal enkel op dat stuk strand als we toegang zouden betaald hebben. Wandelen door pueblo. Niet meer dan een straat van 1km. Schooltje, mini kerkje, winkeltje. Eindigt aan park. Gaan terug naar onze kamer. Eten zak rare cornflakes en paste met straffe saus. Gekko’s in de keuken op snijplank. Vallen vroeg in slaap.

    22/09: Vroeg wakker. Cornflakes op bed. Steken alles wat we nodig hebben in ocean bag. Gaan naar park. Gaan terug naar dorpsstraat op zoek naar kajak. Is allemaal redelijk duur. Kunnen niet afdingen als we teruggaan. Is beste manier om park te zien, meeste ligt aan water en sommige stromen mogen er geen gemotoriseerde boten in. Zijn hier nu, geven toe. Nemen eens elk één kajak apart. Kleurrijke vogel komt op m’n arm zitten als we registreren. Peddelen naar links, komen in het vaarwater van het park. Varen rechts langs rand van eilandje. Is snikheet. Komen grote leguaan tegen rechts in de struiken. Gaan erna naar links. Er zijn drie vaarwegen. Onderste is toegankelijk voor iedereen. Bovenste twee enkel voor kajaks. Doen ze allemaal. Onderste eerst. Is smal, 10meter tussen beide oevers. Zo goed als altijd schaduw. Voor we er ingaan zien we links apen in de bomen. Moeilijk te filmen. Zitten hoog blaadjes te knabbelen tussen takken. Passeren andere boot. Gids vraagt of we bier hebben in koelbox haha. Zien hier en daar een reptiel wegspurten op het water. Er scheren vogels vlak over de kanaaltjes, trekken beetje op ijsvogels. Er vliegen veel vlinders in allerlei kleuren. De bijzonderste is een grote die bovenaan blauw en onderaan zwart is. Gaan niet al te ver in deze geul. Zien allerlei vogels, soort aalscholvers, rode vogeltjes met gele bek die eigenaardig vliegen, een kraanvogel. Moeten door wat planten om in bovenste vaargeulen te geraken. Er zit een schildpad te zonnen naast tak die op het water uitkomt. Kan er heel dicht naast varen, hij blijft zitten. Wel niet makkelijk, varen en filmen tegelijk. Deze geul is smaller en minder begroeid. Zitten meer in de zon. Kunnen op een gegeven moment niet verder, te begroeid. Zouden vast komen te zitten. Gaan terug. Vind 3e geul. Had hem eerst niet gezien. Moeten onder en naast takken. Er ligt een stam te dobberen, geraak er net over, spurtje ervoor, boenk en erover. Verder loopt het dood in de takken. Terug. Komen uiteindelijk terug op de Rio Tortuguero. Laatste stuk is tegen wind. Ferm peddelen. Geven kajak terug. Kunnen water bijvullen. Wandelen terug langs pad. Een spin groet ons. Moeilijk te fotograferen! Horen en zien zwarte aapsoort. Ga iets dichter, weg van het pad. Hij kijkt me aan en maakt rare geluidjes, begint te pissen. Gaan verder. Judith spot andere aapsoort, oranje. Klimmen hoger in de bomen. Horen papegaaien overvliegen. Herkennen ze aan staart. Komen aan strand waar we gisteren waren. Gaan terug, park is echt niet groot op het land. Zien knaagdier dat we in Manuel Antonio al gezien hadden, een capibara. Bedenken ons. Gaan langs pad achter het strand, Sendero Jaguar. Denken niet dat we één zullen tegenkomen. Gaan over naar het strand. Is misschien overdreven maar zullen proberen naar monding van Rio Tortuguero te wandelen. Passeren opnieuw het dorp links. Gaan tot Laguna Lodge. Er staan veel mensen op het strand. Schildpadjes! Zien de laatste drie van het nest in de zee verdwijnen. Is een kleinere soort dan gisteren. Wordt al schemerdonker, gaan terug. Is volledig donker als we van het strand richting lichtjes wandelen. Draaien aan het schooltje. Blootvoets. Nemen douche. Judith gaat om groenten voor bij de rijst. Er klopt iemand. Judith gaat betalen voor kamer. Krijgen wifi. Ruim wat op voor morgen. Judith boekt vlucht van Panama naar Bogota op 10 oktober.

    23/09: Eten rest cornflakes met melk. Ga kijkje nemen aan boten. Er vertrekt één om 8u30. Lig nog wat op bed terwijl Judith zak maakt. Laten sleutel op de deur. In straatje staat zelfde bootchauffeur als in het doorgaan op ons te wachten. Ok, waarom niet. Zitten vooraan alleen in z’n boot. Vertrekt ook om 8u30. Privérit. Haalt één persoon op links aan oever. Zit achter ons. Gaat veel sneller dan in het doorgaan. Boot ligt veel hoger in het water. Hij krijgt telefoon. Zou terug moeten naar Tortuguero om andere mensen op te halen maar vaart gelukkig door. Als we aankomen zegt hij dat we nog niet betaald hebben. Judith toont tickets. Goed geprobeerd. Wou z’n verlies beetje aan ons doorrekenen. Wachten halfuurtje op bus in Pavona. Kijk kort naar Real – Valencia. Buschauffeur vertrekt niet. Hij wacht op boot. Jonge gast met pet met felle kleuren. Uiteindelijk één persoon die meekomt met bus haha. Daarvoor meer dan een uur gewacht! Weer klutteren op bus. Vlotte verbinding van Cariari naar Guapiles. Judith gaat er om eten. Hadden rugzakken op onze schoot, sukkelden wat in slaap. Op volgende bus naar Puerto Viejo de Sarapiqui nog minder plaats. Staan aan achteruitgang tot chauffeur ergens zegt dat dit niet mag. Staan in de gang tot mevrouw met kind voor ons uitstappen. Vlotte verbinding van Puerto Viejo naar Muelle de San Carlos. Regent er. Landschap is groener, wordt minder bewolkt. Donker.

    Kommentare

  • 24Sep 2017

    7 Arenal 24.09.2017 Costa Rica —

    La Fortuna, Costa Rica

    Beschreibung

    Zien rechts in de verte Arenal liggen. Comfortabele bus. Meneer links van ons toont trots Dos Pinos fabriek en voetbalstadion. Nog bus naar La Fortuna. Zitten links achteraan. Komen in het stadje rond 20u. Judith gaat naar winkel. Ondertussen komt meneer naar me toe. Hij zegt dat we kunnen kamperen 200m verder. Cabinas Jerry. Passeren gebouw waar ceremonie bezig is. Lijkt op een duiveluitdrijving. Wil filmen maar durf niet. Jerry zit voetbal te kijken. Hij is niet echt behulpzaam. Zetten tent en douchen in ander gebouw. Storen hem nog eens voor keuken en wifi. Eten en kruipen in de tent. Welverdiende rust na boot en 5 bussen vandaag.

    24/09: Vroeg wakker. Is vuil rond de tent, afval, stinkt. Esther belt ons. Vulkaan Arenal is zichtbaar vanaf de tuin. Ruimen alles op. Betalen. Judith bakt brood in vuil keukentje. Gaan naar bus. Worden aangesproken door meneer die op ander park werkt. Kiezen toch voor officieel park. Is 2km vanaf waar bus ons achterlaat. Steken duimen omhoog. Eerste auto stopt meteen. Israëlisch koppel dat jaar in Panama werkt. Luxueuze huurauto. Worden afgezet aan ingang van Parque Arenal. Mogen er zakken laten staan in kotje van ranger. Gaan 3 padjes af. Één met hoog rietgras en dichte jungle. Één waar we uitkomen op lavastenen met zicht op Arenal, ligt half in de mist. En laatste langs boom met speciale stam onderaan. Een Ceiba. Denken dat hij breder is dan Sequoia. Wandelen erna naar meer. Duim, weer raak maar verkeerde kant op, oeps! Best dat ‘k het snel doorhad. Ze brengen ons de paar meter terug. Kort erna weer raak. Lage auto. Gezin van 3. Weg in slechte staat. Hoor stenen tegen onderkant ketsen en botsen. Komen aan modern gebouw. Wandelpad met uitzichtpunten tot aan meer en zeer propere WC’s onderweg. Prachtig zicht! Wat een plaats. Blijven er tijd. Judith babbelt met mevrouw van gezin. Ze zegt dat Costa Rica goed voor z’n natuur zorgt, vindt overheid en bevolking een prioriteit. Ook heeft het land geen leger, al enigste in de wereld, juist al gehoord. Op terugweg kruipen we nog eens op uitkijktoren waar we onder gegaan waren. Zien wasbeer aan andere toiletten. Wandelen 2km naar vorig stuk van park. Enkel jeepje met honden stopt om ons mee te nemen. Is Ok, zien einde van straat al. Verfris me, vul water bij. Babbelen kort met ranger die zakken bijhield en gaan. Nu stoppen er geen auto’s. Pas als we bijna terug zijn stopt een auto met twee vrouwen van Lausanne. Zetten ons af aan kruispunt. Meteen duim en tjakaa. Een jong koppel van San Diego. Ze hadden juist een gezin vluchtelingen gevoerd. Hebben niks beters te doen zeggen ze. Voeren ons helemaal naar centraal park La Fortuna. Voorbij hun hotel. Yes! Hebben meteen bus naar Moelle San Carlos. Sukkelen wat in slaap. Staan er in terminal in de rij maar is niet nodig. Bus naar Los Chiles is opnieuw aan chauffeur te betalen. Vind nog gratis WC achter de hoek. Rijden stad uit. Mooi zicht op glooiend landschap. Groen! In de mist. Wordt snel donker. In Los Chiles zijn er 3-4 die ons bang maken door hysterisch op de bus te kloppen. Parada final! Parada final! Niet mee praten. Gaan rustig winkeltje aan overkant van straat binnen en besteden laatste Colones. Wordt uitgebaat door gezin Chinezen. Spreken geen Spaans. Gaan mee met één in klein autootje. Betalen veel voor krothotel. Vuile kamertje zonder raam, koude vieze douche en WC. Geen wifi. Wandelen nog eens rond pleintje. Niets om bang voor te zijn. Douchen. Leg tent nog open om te drogen.

    25/09: Blijven tijdje liggen. Eten koekjes. Terug naar bushalte. Is warm. Moeten uurtje wachten op bus naar de grens.

    Fotos & Videos

    Kommentare

  • 26Sep 2017

    8 Juigalpa 26.09.2017

     

    Beschreibung

    Moeten uitstappen. Vullen blaadje in en staan in rij. Douanier zegt dat we taxen moeten betalen. Allez ook eerste keer. Gaan naar loket en terug in de rij. Judith gaat, ik help boer z’n formulier invullen, hij kan niet lezen en schrijven. Is Ok nu, krijgen stempel. Vul water, was om te stikken onder golfplaten. Wandelen naar houten hokje, een flik van Nicaragua. Nog taxen, huy. Airco bij douane, oef. Zijn strikt, stellen veel vragen aan Judith. Moeten adres hebben waar we zullen verblijven. Ze halen kaartje buiten aan toerismehok. Is Ok. Veel papiertjes bij. Nog een flik en kunnen busje in dat ons naar eerste stadje brengt, San Carlos. Gast in busje wil ons SIM kaart en water verkopen. Commerçant. Worden tegengehouden door militair. Haalt er paar uit busje om te controleren. Huisjes langs de weg zijn krotjes. Kinderen zijn in kostuum. Blauw en wit, zoals de vlag. Weg is slecht. San Carlos is chaos. Marktje aan bushalte. Wandelen in straatje. Vlees hangt op straat. Gaan eetplaats binnen waar we kunnen zitten. Eten goed, kip, rijst, bonen en pasta met kaas. 2 liter cola. Rafael vertelt wat over z’n land. Groter dan Costa Rica, 6 miljoen inwoners, dictatuur, geen vrije verkiezingen, lekker eten. Gaan terug naar bushalte. Stadje voor Managua heet Juigalpa. Er komen 3 gasten op ons af. Duwen ons achteraan op trapje in kleurrijke oude Amerikaanse bus. Trekken zakken van onze rug. Haha wat is dat hier. Meneer wil geld wisselen. Onze Dollars voor Cordoba. Zijn nog niet goed mee, zeggen dat het niet klopt. Hij neemt en geeft terug en gaat boos weg. Onze fout, klopte wel. Bus stopt hier en daar. Jonge gasten klauteren op en af om bagage op het dak te leggen. Zware zakken, grote tonnen. Ze leggen er zeil over als het begint te regenen. Zelfde gast staat cake met kaas en ananas te verkopen, gaan als een trein, meteen alles verkocht. Chauffeur legt schlagers op, staat tamelijk luid. Andere jonge gast die ticketjes verkoopt zingt mee. Hij wissel ook Cordoba voor ons. Ze nemen kort pauze om te eten. BBQ in krot. Pis ernaast in houten hok. Het landschap is uitgestrekter en minder bergachtig dan in Costa Rica, kan verder kijken. Er zijn minder inwoners per km². Minder huizen. Wandelen door Juigalpa. Vinden na paar keer vragen geschikte kamer. Douchen. Wifi. Wandelen nog eens door hoofdstraat. Eten hamburger, hotdog en frietjes in restaurantje in zijstraat. Terug naar kamer. Update map en stuur foto door, is al laat.

    26/09: Judith is al tijdje wakker. Ik geraak moeilijk wakker. Ze forceert me beetje. Douchen. Zak op onze rug en weg zijn we. Gaan naar supermarkt. Maxi Pali. Werkt samen met Walmart. Te zien aan de plastieken zakjes. Geen geld in automaat. Eten zo goed als alles op aan bushalte. Brood met kaas en suiker, yoghurt, fruitsap, worstjes. Wachten lang. Zeker een uur. Geen bus. Aan overkant werken er op sletsen in de bouw. Als we ongeduldig worden zijn er mensen naast ons die zeggen dat er veel bussen straat verder achter de markt vertrekken. Gaan naar daar. Hebben meteen één. Stonden dus op verkeerde plaats. Is een Europese bus. Zakken zitten in zijkant. Weer een propper. Oud mevrouwtje geraakt er bijna niet op, er bengelen nog drie gasten aan het trapje achteraan als de bus al rijdt haha! Passeren armtierige krotjes, waste wordt met de hand gedaan, opgehangen boven de varkens. Veel mensen te paard. Mannen hangen in hangmatjes voor hun krotje. Niks te doen. Zit veel met m’n hoofd buiten maar moet opletten, voor me smijten andere busreizigers vuilnis en resten van eten door het raam. Ligt vol langs de kant van de weg! Niet opgevoed.. Schoolkinderen nemen de bus gratis. Er zitten twee jongetjes te vechten achter me. Draai me even. “Puede dejarlo, gracias.” Zeggen niks meer, voel niks meer in m’n rug. Braaf.

    Kommentare

  • 27Sep 2017

    9 Managua 27.09.2017 Nicaragua —

    Barrio Pablo Ubeda, Managua, Nicaragua

    Beschreibung

    Het groene landschap verandert als we stad binnenkomen. Spijtig. Managua lijkt één zootje ongeregelde chaos. Vuile krothuisjes langs kant van de weg. Passeren Aeropuerto Sandino, lijkt zeer klein. Busstation is aanslag op de zintuigen. Vraag aan jonge gast of hij kan tonen op map op tablet waar we zijn. Kan het niet vinden. Wifi in park. Vinden het maar meneer zegt dat wifi momenteel defect is. Ok. Wandelen. Judith haalt geld af aan Maxi Pali. Vriendelijke security. Willen bus nemen maar ze stoppen niet. Is niet zoals op het platteland, daar stoppen ze overal waar er mensen langs de kant teken doen. Taxi’s daarentegen stoppen constant of tuuten of flashen met lichten. Nee! Meverouw legt uit. Neem de 120. Judith krijgt 10’tjes in wisselgeld. Wat een drukte. Worden platgedrukt. Mevrouw vraagt waar we naartoe moeten, bus rijdt niet meteen juist. Stappen over op de 102. Is met kaartje, rijke mevrouw in jaguarpakje betaalt met haar kaartje voor ons. Naast haar staat een clochard, hij wil m’n schoenen kuisen met stuk van z’n mouw. Niet doen man. Wat een contrast! Jonge gast zegt waar we moeten uitstappen voor Barrio Bolonia. GPS op tablet werkt, yes zitten juist. 5 minuten wandelen. Gevonden. Mevrouw doet open aan Homestay Bolonia. Toont kamer. Koffie, water, babbelen wat. Heeft 6 kinderen. Ze is beduidend trots op haar land en dictator. Ze toont waar we morgen kunnen gaan. Denk in kamer dat we opladerstuk kwijt zijn. Vermoeid. Rust wat nadat ‘k het teruggevonden heb. Judith steekt waste in en gaat naar winkeltje. Kan niet slapen. Kijk op camera. Is al 19u. Mevrouw vindt het raar dat Judith nog niet terug is. Gaan op zoek met haar auto, vraag aan security van supermarkt. Niemand gezien. Op hoek van de straat, ook niet! Roep Judith haar naam. Ze staat voor de deur als we terug zijn. Godverdomme. Was overstuur. Ze was verkeerd gelopen. Was helemaal in paniek. Een ambassadeur had haar geholpen de weg terug te vinden. Bekomen als we waste ophangen en eten maken. Nog Toña biertje. Judith uploadt foto’s op fb.

    27/09: Slecht als ik rechtsta. Diarree! Voel me ziek. Leg me op bed. Probeer daar wat te eten. Judith haalt pilletjes voor me. Blijf liggen tot 9u. Waggelen straat op met grote fles. Langs Plaza de España rondpunt naar links. Zien links van ons Laguna de Tiscopa liggen. Precies Sint-Pieters plas. Schaduw van Sandino zichtbaar boven het meer. Gaan langs militairen. Vraag aan één waar rotonde Hugo Chavez is. Komen erbij. Is ene plakkaat, geen standbeeld. Moh. Steken rondpunt over om foto te trekken. Gaan erna straat af naar Lago Xolotlan. Passeren nog groot Palacio Nacional en oude kathedraal die gestut moet worden. Ernaast op het plein staat Casa del Pueble, ambtswoning van dictator president Daniel Ortega, grote vlag van het land en een tuin met gedenktekens voor de sandinisten. Komen aan de Malecon. Veel gekleurde boomplakkaten. Een standbeeld van paus Johannes Paulus II aan de overkant. Weer politie en militairen. Waarom? Er is hier niemand! Veel vuilnis langs het meer. Gaan links langs museum van dezelfde paus. Komen bij Puerto Salvador Allende, oud president van Chili. Moeten kleinigheid betalen om zone binnen te mogen. Verzorgde wandelpadjes, gekleurde bankjes, terrasjes. Dit is aangelegd voor de rijken of de toeristen, is niet de echte stad, hebben we gisteren gezien vanop de bus. Blijf liggen onder stro hutje. Kapot. Maag en darmen trekken er samen. Slap. Gaan terug via achterkant van de kathedraal. Kijken in Velasquez park even naar partij Futsal. Die in rode t-shirts zijn beter. Stijgen langs straat. Vraag aan militair waar Mirador de Tiscopa ligt. Hij wijst richting restaurant aan andere kant van meertje. Bekomen onderweg in airco Dollar Shop. Gaan mall in. Moeten terug langs militairen omhoog. Toegang. Komen er! Sandino z’n standbeeld. Is er niet verzorgd. Hebben mooi uitzicht op de stad en Lago Xolotlan. Gaan nog in oud paleis dat op instorten staat. Er is een tentoonstelling over Sandino. Meisje aan ingang geeft wat uitleg en vertelt waar we bus kunnen nemen naar Leon. Gaan terug naar rondpunt Plaza de España. McDonalds, bekomen even. Kijk Champions League. PSG heeft ingekocht en maakt Bayern af. Gaan in winkel op zoek naar SD kaart. We nemen geen beslissing. Gaan rap weg naar huisje en toch terug naar winkel. Waste ophangen, douchen, eten maken en foto’s overzetten. Voel me niet echt beter.

    28/09: Wakker om 6u. Worden gevoerd naar busstation mevrouw van hostel. Ze zet eerst haar dochter af. Nemen klein busje naar Leon. Wachten om te vertrekken tot het vol zit. Airco. Zien Lago Xolotlan en Managua kleiner worden. Is een groene stad.

    Kommentare

  • 29Sep 2017

    10 Volcan Telica 29.09.2017 Nicaragua —

    Colonia Cristo Rey, Nicaragua

    Beschreibung

    Komen na 2u in Leon. Smalle straatjes. Komen aan druk busstation. Kruipen opnieuw in mooi versierde Amerikaanse bus. Leg zak op dak. Krijg het benauwd, te weinig zuurstof. Hou hoofd buiten tot bus vertrekt. Ze droppen ons in San Jacinto. Is echt niet groot. Vinden supermarktje en plaats waar we kledij kunnen achterlaten op bed. Vertrekken. Passeren al meteen kookpotjes en gassen. Gaan door akkers, langs boerenpad. Komen veel boeren te paard en kar tegen. Sommige helpen ons. Er staan gele pijlen. Lopen twee keer verkeerd. Moeten naar westen. Gaan heuvel over. Kunnen beide kanten van het land zien. Komen in de jungle. Het miezert als we gids en Zwitser tegenkomen die al op terugweg zijn. Stijgen. Het begint te stortgieten! Zetten tent op grond naast bomen. Smijten zakken erin. Fout! Is nat… Wachten in vuil boeltje tot regen mindert. Ruimen op en gaan verder. Wegje is in riviertje veranderd. Zijn kletsnat. Doe hemd af. Verliezen Judith haar pet. Is een ferme uitdaging. Hebben het nog nooit zo verneukt. Hadden de tent niet mogen opzetten. Is bijna donker. Passeren deftig open strohuis, tenten, hangmatten. Gefinancierd door Europese Unie staat er op plakkaat. Judith vraagt aan boertje of we er mogen blijven. Nee, is betalend. D’oh. Volgen pad verder maar klopt niet, dalen. Komen brommer tegen. Jonge gast zegt dat we terug moeten. Vertrouwen eerste pad niet, te smal. Vloek. Volcan de mierda! 2e pad loopt dood tegen stekkerdraad. Vinden dan pad ernaast. Dit is het! Er staat koe in de weg die opzij gaat. Stijgen tot op heuvel. Zien licht links beneden. Er roept iemand naar ons. Gaan verder tot de rand van Volcan Telica. Wow! Lava!! En geen klein beetje. Precies Lord of the Rings. De gast die zat te roepen naar ons komt af. Gaat terug en komt opnieuw met z’n vriendin mee. Hun tent stond op plaats waar nu meer is. Babbelen. Oostenrijkers koppel. Ze komen van Zuid-Amerika. Overgang van Colombia naar Ecuador is niet gevaarlijk. De krater ploft af en toe. Machtig. Als we te koud krijgen gaan we terug. Vinden grasplaats langs pad. Tent en slapen. Toch wat stenen.

    29/09: Wakker door stemmen. Best. Zon komt juist op. Ren heuvel op. Judith blijft liggen. Prachtig uitzicht. Gaan erna samen naar krater. Overal gassen. Sulfur pakt op adem. Oostenrijkers zijn er al. Nemen foto’s. Blijven tijdje. Gaan erna terug en kuisen tent af. Veel bubbels op Judith haar benen. Eet laatste brood. Dalen. Wegje is dat niet. Wow wat we in het donker opnieuw gedaan hebben. Paarden, koeien, veel verschillende soorten vlinders, 2 honden die ons volgen. Duurt even voor we bij velden zijn. Boerenpadje duurt ook een tijd. Als we terug in San Jacinto zijn begint het te stortregenen. Zitten juist onze zakken te maken binnen, oef! Judith haalt ijsjes. Wachten op bus. Er rijdt één voorbij die vol zit. Nemen volgende. Muziek staat keihard. TV precies clipjes uit jaren 80. Kopen artisanale chips en maïskoeken. Mm. Stappen opnieuw af aan druk busstation. Oostenrijks koppel zat vooraan in de bus. Stappen ook uit. Spreken hen aan. Delen een taxi. Hun hostel, Poca à Poca heeft enkel privékamer. Is sjiek en duur. Wandelen richting kathedraal. Enkel voorkant is vernieuwd. Gezellig pleintje. Vinden hostel straat links, Hostal Centro. Douche is buis vlak naast WC. Simpel maar er stroomt water. Wandelen in buurt van kathedraal. Veel smalle straatjes. Links naar façade is er niets. Terug naar centraal plein. Feest aan de gang. Veel volk. Lawaai. Stierenkostuums. Gaan winkel binnen op hoek. Vinden niks. Te klein. Wandelen andere kant op langs kraampjes. Komen terug aan Iglesia de la Merced en hostel. Judith gaat naar WC. Blijf op bankje in park zitten. Gaan erna naar comidor in straat met kraampje. Prijs is te hoog, klopt niet maar hebben goed gegeten. Vraag in straat aan meneer die in deurgat staat van kapperssalon hoeveel het is om haar te knippen. Zo leggen ze me er niet op. Jonge gast scheert wat haar van m’n kop. Is proper en snel gedaan. Judith voegt hem toe op fb haha. Komen erna bij kerk met mooie gele façade, Iglesia de la Recoleccion. Gaan erna naar grotere winkel. Droppen alles in frigo in hostel en gaan op bankje zitten op centraal plein. Gezellige sfeer. Stortregen. Schuilen in kathedraal. Juist mis aan de gang. Mensen houden hier hun handen omhoog i.p.v. ze te kruisen. Krijgen foldertje van meisje dat verkleed is in engeltje. Kopen nog maïskolf aan kraampje op hoek naast kathedraal en praten wat met verkopers. Nicaragua is blijkbaar 2e armste land in Centraal Amerika na Haïti. Één wil in Amerika gaan werken. Is donker. Rusten in de kamer.

    30/09: Vroeg wakker door ontploffingen van bommetjes in de straat. Ze blijven aanhouden. Doet politie hier niks? Ga dan maar douchen in de WC. Judith maakt ontbijt terwijl ik zakken klaarmaak. Andere gast geeft sleutel van frigo aan ons, was op slot. Kunnen nu aan sapjes en hesp. Nemen ook nog drankje. Zien rechts in straat nog kerk die we gisteren niet gezien hebben. Is te ver. Drukke markt. Vinden opnieuw klein busje. Is rapper vol dan vorige keer. Slapen nog wat. Stopt opnieuw op zelfde plaats. Kunnen in Managua meteen op tussenslag busje springen. Vertrekt meteen.

    Kommentare

  • 30Sep 2017

    11 Granada 30.09.2017 Nicaragua —

    Granada, Nicaragua

    Beschreibung

    Meneer naast Judith zegt waar Volcan Masaya is. Een pick-up brengt ons naar museum. Kijken halfuurtje rond. Steekt nog goed in mekaar. Maquettes van vulkanenketen. Worden erna naar San Fernando krater gebracht. Gat is dieper dan Telica, zien lava en is overdag nu. Nice. Mogen wel nergens rondwandelen en krijgen amper 5 minuten. Te kort! Mindere ervaring dan Telica. Zijn al terug uit het park om 10u. Nemen grote bus. Zet ons af in Granada. Wandelen drie blokken en zien blauw witte kerk. Mooi afgewerkt. Denken dat dit de kathedraal en het centrum is. Toch niet. Is vier blokken de andere kant uit. Passeren nog kerk en mooi plein voor we aan Parque Central en kathedraal komen. Halen tablet uit. Hostel is twee straten verder. Worden zeer goed ontvangen in El Arco de Noe. Betere kamer, drinkbaar water en later gidsbeurt. Douche en stad verder verkennen. Ook nog mapje gekregen. Eerst naar kiosk El Gordito op de hoek van het park. Typisch gerechtje proeven. Bevat yucca. Wandelen erna Calle Calzada af. Zeer toeristisch. Terrasjes, winkeltjes, bomen. Gaan tot Lago de Nicaragua. Er komt één vragen of we geen toer willen doen naar eilandjes. Hoeft niet, zullen nog zien. Wandelen kort stukje aan de dijk. Ga er kort met voeten in het water. Redelijk warm. Moeten terug. Judith moet naar WC. Baseballpartij onderweg. Zetten ons even in hostel. Eigenaar komt vragen of we gidsbeurt nu al willen. Vraag ook aan andere mensen. Duurt even. Gaan in z’n auto de buurt rond. Hij vertelt over het ontstaan van de stad, het land, de Italiaanse invloeden, eventuele aanleg van kanalen om te concurreren met Panama, William Walker, Volcan Mombacho, de eilandjes. Het pleintje waar we voorbij wandelden als we toekwamen in Granada was blijkbaar de oudste plaats van de stad, was er al voor de kolonisatie. Zeer leerrijk. Hebben veel beter inzicht in de stad. Wandelen erna naar Iglesia de Merced. Dju, uitkijktoren is gesloten. Naar Pali om pasta. Gaan terug langs stinkend marktje. Babbelen wat met Zwitsers koppel uit Lausanne die ook in auto zaten tijdens rondleiding. Reizen ook al meer dan 8 maanden. Is de 2e keer dat ze zo’n reis ondernemen. Eten en wandelen samen naar Parque Central. Babbelen wat. Frans is moeilijk na al dat Spaans. Rusten in sofa van de kamer voor we slapen.

    01/10: Wat wakker geweest om foto’s over te zetten. Paar filmpjes kwijt van laatste dagen. Dju toch. Knallen op straat, weer feest. Broodje, ei en rijst als ontbijt. Praten nog tegen Carlos, de eigenaar van Arca de Noe. Hij vroeg of we nog een nacht willen blijven. Judith had bruutweg gezegd dat we al iets anders gereserveerd hebben. Zei dat we goede recensie gezet hebben op fb en dat het dik in orde was, hebben gewoon geen tijd. Gaan naar toren. Is nog niet open. Garçon van café aan overkant zegt dat het open gaat rond 10u. Nemen tijd om zakken te maken en te douchen. Erna terug naar kerktoren. Poort nog steeds dicht maar slot is open. Foefel het open en gaan naar boven. Stad en eilandjes zijn goed zichtbaar naast grote klokken. Mombacho ligt in de wolken. Als we terug naar beneden gaan sluit er één de poort alweer. Hebben geluk gehad. Passeren nog Pali, om koekjes. Stortregen. Banen weg door marktje tot bij bussen. Schuilen in Amerikaanse schoolbus. Gaat naar Rivas. Proeven tortilla met kaas en ajuin. Er praat jonge gast tegen ons. Zegt dat er geen bussen zijn op zondag. Nemen een veel te dure taxi en voor ons rijdt er natuurlijk een bus…

    Kommentare

  • 02Oct 2017

    12 Isla Ometepe 02.10.2017 Nicaragua —

    Moyogalpa, Nicaragua

    Beschreibung

    Halen net ferry naar Isla Ometepe. Moet even ventileren. Praat tegen één op de boot, een Aziaat, die ook taxi genomen had, “Welcome Gringo” is z’n antwoord haha. Als we van de ferry stappen reageer ik fel tegen wachtende taxichauffeurs op de kade. No! Ze verschieten haha. Deed deugd. Heb even geen vertrouwen meer in de mensen. Halen eten en vinden het huisje dat we gereserveerd hadden, La Casa de Doña Jacque. Douch me. Judith maakt eten klaar. Een koppel uit Gent komt in de keuken. Reizen ook voor een jaar. Komen van Patagonië. Delen ervaringen. Zijn bestolen in Cariari. Zak met dure camera en GoPro onopgemerkt van tussen hun benen gegritst op de bus. Slecht komen. Gaan nog naar optredens kijken op een grasplein in Moyogalpa. Ze zijn georganiseerd door dictator/ populistisch president Ortega. Horen veel folklore muziek. Is leuk.

    02/10: Judith maakt ontbijt. Ga naar twee huisjes naast ons, ze hebben brommer te huur. Gaan ontbijten en komen terug. Luis is z’n naam. Maken contractje. Waarborg. Ziet er simpel uit. Probeer eens op straat. Draaien is moeilijk. Rij berm in haha. Is Ok, gewoon traag rijden. Judith haalt rijbewijs. Ze probeert ook eens. Vertrekken. Zit achterop. Doet raar, onveilig gevoel, geen controle. Passeren start van wandeling naar Volcan Concepcion juist voorbij het dorpje met dezelfde naam. Rijden tot het eind van verharde wegen. Judith probeert op de zand-gravelwegen. Het lukt. Gewoon grote stenen ontwijken. Gaan wel pak trager. Komen op kruispunt. Links en rechts slechte baan. Hmm. Vragen aan motorrijder die passeert. Moeten terug, was naar rechts naar Altagracia. Ik rij, neem over. Wegje blijft even erg. Passeren koeien, paarden, varkens, kippen, honden. Niks wijkt uit. Gewoon ontwijken. Komen in het dorpje denken we. Onderweg lag de top van Concepcion even niet in de wolken. Draaien rechts langs kerkhof. De graven zijn hier kleurrijker dan in Costa Rica. Meneer zegt dat dit effectief Altagracia is. Hij zal flesje van cola dat Judith gekocht had in vuilbak smijten. Komen snel bij splitsing. Ga links naar beneden. Verder gaat weg opnieuw naar boven. Zien Volcan Maderas en het kleinere schiereilandje. Passeren Santo Domingo. Toeristisch, vlak aan het meer. Denken constant dat het de zee is. Stoppen eens aan het meer. Zweet. Water is warm. Ga er eens in. Niet te lang. Kleren weer aan en verder. Rijden tot aan Balgües. Judith rijdt nog stukje verder maar weg werd te erg. Gaan terug. Een gids trekt foto van ons. Het regent veel als we aan Santa Cruz komen. Schuilen er in lege kerk. Rij padje in naar oude aanlegplaats. Er staat nog één boot. Jonge visser trekt foto van ons. Rij bos in tot aan privéstrand. Gaan er niet in. Passeren nog landingsbaan voor we terug bij Moyogalpa zijn. Halen wat om te knabbelen in Pali, worstjes, chips. Zetten ons op bankje in park. Hond komt schooien. Krijgt stukje worst. Is nog veel te vroeg. Rijden erna terug. Stoppen aan Mirador Jesus Maria. Gaan tot het uiterste puntje. Zand zompt in schoenen. Rijden tot bijna Santa Cruz maar zien dat er nog maar één streepje in tank zit. Kunnen zuidkant van klein schiereilandje niet verkennen. Is ook slecht pad normaal maar toch, wilden eens proberen. Rijden terug. Stoppen nog kort aan Santo Domingo voor paar foto’s langs het water en rij Charco Verde nog in. Wandelen nog eens tot aan het water. Stoppen aan Pali en halen vleesgehakt. Zijn 6 jaar samen vandaag, mag eens haha! Rij nog tot begin van Concepcion pad. Zal waarschijnlijk nog lang duren om er te geraken morgen. Als ik stop bij huisje krijgen we brommer niet meer aan. Gas is op. Wandel naar Luis. Rij met hem naar tankstation. Vult fles. Wiebelt wat met brommer. Start na paar keer proberen. Rij alleen terug en tank vol. Had waarborg al terug, kon zo betalen. Judith maakt eten klaar. Keel doet pijn. Dafalgan en slapen. Worden wakker in de nacht door de wekker. Ben te ziek om te gaan en horen het gieten. Blijven liggen.

    03/10: Judith maakt ontbijt. Maken ons klaar erna. Wandelen naar links. Er passeert bus. Kunnen mee tot Concepcion. Worden aangesproken als we hokje passeren. Kunnen niet klimmen zonder gids. Lap. Er staat jonge gast. Hij is gids. Kunnen mee met hem en drie meisjes. Ze stappen goed door. Eerste 45 minuten zijn vals plat. Passeren boeren die aan het ploegen zijn met koeien. Erachter loopt één te zaaien. Tijd heeft hier stil gestaan. Komen verder vijf vlinders tegen van soort die we dood in San José op straat hadden gezien. Stijgen langs trappen. Passeren howler monkeys en capucijnaapjes. Er is een andere gids die uitleg geeft in vloeiend Engels. Hij legt uit dat er 2 bullsharks in het meer zitten, vroeger veel meer maar Japanners hebben er op gejaagd. Ook dat bomen hun giftige stoffen vermeerderen als apen teveel blaadjes eten. Zo moeten de apen veel veranderen van bomen. Duits meisje uit onze groep wil deze gids horen en is ontevreden dat onze gids geen Engels kan. Franklin heet hij, praten met hem, is nog maar 17 jaar. Gidst al sinds z’n 14e. Gaat als een speer naar boven. Zegt dat we de wolken voor moeten zijn als we iets willen zien. Vertalen de zaken die hij kort zegt naar het Engels. Komen aan mirador. Plaats boven boomgrens. Rusten. Het wordt pittiger erna. Veel los lavagesteente. Klimmen snel. Z’n zak valt. Stop 20 meter lager. Toont ons fumarolen. Plaats is warm aan de grond. Steken vlak voor krater nog drie mensen voorbij met een gids die Franklin z’n vriendin afgepakt heeft. Zijn de eerste vandaag. Vuistje! Kunnen krater nog mooi zien. Mogen niet te lang blijven. Er komen grote wespen op de sulfur af. Ze worden er agressiever door. Dalen is pak lastiger. Begint te miezeren nog voor mirador. Lopen achteraan. Ze wachten op ons. Doe KW aan, voor m’n keel. Wandelen ook achteraan in de jungle. Zon komt terug piepen. Zien capucijnaapjes zonnen op de takken. Dalen achter Ierse. Ze reist ook voor een jaar. Is al door Afrika gegaan met een truck en Nepal/India. Judith valt met haar rug op steen vlak voor het plat wordt. Ouch. Gelukkig platte steen. Wachten aan bushalte. Babbel nog wat met Franklin. Hacer Raid! Er stopt truckje met bananen. Haha, kunnen mee. Zeggen gedag en springen eruit aan de Pali. Om water. Regen als we terugwandelen naar hostel. Douche. Soep. Pasta. Victoria biertje en Dafalgan. Judith ligt nog naar Ellen Degeneres te kijken.

    04/10: Worden wakker gemaakt om 5u i.p.v. 6u. Tablet staat uur voor. Judith warmt rest van tortilla, eten het op met hesp. Maken zakken. Nemen douche en gaan. 5u45. Wandelen goed door. Halen boot van 6u. Er rijdt nog een camion op. Gaan naar bovendek. Ferry vertrekt meteen. Krijgen zwemvesten. Rusten beetje tegen mekaar tijdens uurtje dat boot overvaart. Zien bus staan naar Rivas als we aanmeren. Stappen te laat af omdat camions eerst moeten wegrijden. Zijn kort tegen taxichauffeurs. Er zegt één dat we uur zullen moeten wachten op bus. Yeah right. Zitten misschien 10 minuten op bankje als volgende bus stopt.

    Kommentare

  • 05Oct 2017

    13 San Juan del Sur 05.10.2017

     

    Beschreibung

    Aan markt in Rivas vinden we bus naar San Juan del Sur. Moeten betalen voor zakken. Is ook de eerste keer. Een Spanjaard die ook op de bus zit heeft het ook zitten. Als we afgezet worden gaan we naar parkje voor kerk. Wifi. Sunset Guest House, hostel dat Judith gereserveerd had ligt 2 straten verder. Droppen zakken en gaan naar Mirador de Cristo de Misericordia. Gaan rechts op het strand. Veel bootjes. Doen schoenen uit en steken riviertje over. Terug de straat op. Links, rechts en stijgen! Ferm! Vlak voor standbeeld moeten we betalen. WC. Schuilen onder klein afdakje onder standbeeld. Spaans koppel neemt foto van ons. Blijven er even. Er staat uitleg over andere Christusbeelden over de wereld in ruimte eronder. Dalen. Regent beetje. Is vloed als we terug aan strand komen. Water stroomt in rivier. Geraak over maar geld in linkerzak vergeten. Is te diep voor Judith. Ze neemt veerbootje. Geld en kaarten drogen. Gaan naar Pali. Ligt beetje buiten centrum. Eten sandwichen met kaas en bananen. Oef! Rusten in hostel. Regent enorm. Als het even stopt gaan we links op zoek naar het fort van William Walker. Duurt tijdje voor we casino’tje en wegje erna naar links vinden. Passeren vuile kroten met varkens en afval. Stijgen. Flipflops aan gedaan. Wou schoenen niet meer vuil maken. Is moeilijk, glij weg. Komen na eind aan vuurtoren. Hadden mooi uitzicht op kustlijn. Judith klimt padje op. Ze verkent links, ik rechts. Loopt dood of teveel groen. Vinden nog weg naar links maar draait via landbouwgrond terug naar origineel pad. Mensen die hout aan het kappen zijn zeggen dat we juist zaten op het padje. Het fort is volledig overgroeit met planten. Regent als we terug dalen. Schuilen. Voetbal van hoog niveau op het strand. Douche, pasta maken en wat babbelen met Spanjaard die ook op de bus zat. Hij is van Toledo. Hij heeft ander kamertje gekregen, gewisseld omdat het in het vorige binnen regende.

    05/10: Wekker gaat vroeg. Het giet water! Elektriciteit werkt niet. Draailampje komt weer van pas. Het heeft binnen geregend in onze kamer. Judith haar slaapzak is nat. Gaan naar buiten. Straten staan blank! Sommige zijn ferme rivieren geworden. Gaan naar einde van de straat rechts. Kletsnatte schoenen. Is meerdere decimeters diep en zien geen voetpaden. Judith denkt dat er één rechts is. Stap eropaf. Plons naar beneden. Is een open riool/kanaaltje! Als ik terug op de straat ben haal ik meteen kodak boven. Zat nog in m’n zak in plastiek zakje. Shit! Judith steekt hem in ocean bag. Bushokje is volledig onder gelopen. Er zit een dakloze op het bankje. Gaan hoek om. Op weg naar Pali is er nog hokje. Bus komt na paar minuten. Judith test kodak. Werkt nog oef!! Zakje had het goed beschermd. Eten brood met worstjes. Bus moet opletten. Er liggen bomen omgevallen op de weg. Stappen uit aan La Virgen. Even wachten onder hokje. Er staat één z’n schoenen uit te wringen. Doe hem na. Op bus naar Peñas Blancas, de grens, zit er één die zogezegd voor de douane werkt. Toont badge en krijgen formulier om in te vullen. Stappen af en wisselen Cordoba in Colones. Zien geen winkeltje dus Ok. Gast van op bus wil papiertje zien die we kregen toen we Nicaragua binnen kwamen. Zeg nee, hier niet, zullen kletsnat worden. Wandelen naar douanegebouw. Hij volgt niet. Lap. Fraudeur. Weeral belogen. Kon waarschijnlijk iets verdienen aan dat papiertje. Tonen paspoorten. Douanier zegt “Costa Rica heeft grenzen gesloten, code rood.” Fuck! Wachten in ruimte ernaast. Zit me op te jagen. Duurt uren. Storm Nate heeft lelijk huisgehouden. Tientallen doden, overstromingen, grondverzakkingen, gesloten wegen, gesloopte huizen… Het zal niet meer lukken om Volcan Baru, hoogste punt van Panama, te beklimmen. Ga naar grens. Migratie van Costa Rica zou document kunnen opmaken voor verzekering maar mag niet door zonder stempel.. Denken eraan om te vliegen vanaf Managua want normaal zal grens 48u gesloten blijven. Is echter veel te duur! Wachten. Drogen. Judith krijgt pan dulce van mevrouw uit El Salvador. Ze praat ook met mevrouw uit Honduras. Geef haar kaart van Costa Rica. Er roept douanier dat we doorkunnen. Ow, opruimen. Moeten in dollars betalen en ze hebben geen wisselgeld. Wat een corruptie weer. Vaarwel Nicaragua!

    Kommentare

  • 07Oct 2017

    14 Despues Huracán Nate 07.10.2017 Costa Rica —

    Sixaola, Costa Rica

    Beschreibung

    Opnieuw geen enkel probleem bij douane van Costa Rica. Zien geen bussen. Delen auto met Mexicaans koppel, Alejandra en Daniel. Chauffeur rijdt langs werkers die bomen ruimen, elektriciteitskabels stutten, grote plassen. Worden afgezet aan busstation Liberia. Twee mensen zeggen ons dat er geen bussen zijn naar San José. Nemen meteen bus naar Puntarenas. Zien net als in Nicaragua vanmorgen velden die blank staan, rivieren die buiten hun oevers treden, huizen die ondergelopen zijn. Wordt donker. Bus doet er uur langer over door file. Als we uitstappen onderhandelen we met buschauffeur in hotel. Gaan eens goed eten in fastfood kiprestaurant. Voor onze bestelling klaar is ga ik nog op zoek naar goedkoper hotelletje maar buurt wordt echt te vuil. Open riolen, louche types, plakkaat van hostel dat wijst naar een smal vuil steegje.. Laat maar. Vier stukken i.p.v. acht maar ze zijn lekker en buik is gevuld. Geven rest Fanta aan meneer die kwam babbelen en eten zocht in de vuilbak. Hij ruimt plateau’s op. Gaan naar kamertje. Trekt weer op niet veel Ok. Koude douche, iets laten weten aan familie en slapen.

    06/10: Kamer stinkt. Last van darmen. Gaan snel door naar busstation. Geen bussen… Zoek even winkeltje in buurt maar vind geen. Wifi in terminal werkt niet. Ga terug naar hostel, mag daar wifi nog gebruiken. Judith komt afgelopen. Er is een bus! Haasten ons terug. Is dubbeldekker. Judith heeft plaats boven, ik mag naast chauffeur zitten. Trek foto van Puerto Caldera. Hij belt veel. Stopt aan fruitkraampjes en winkeltje. Halen brood. Komen in file terecht. Staan stil. Duurt maar. Ga er eens uit. Wil in greppel pissen maar trucker is er z’n handen in aan het wassen. Wil dat water niet besmetten. Mag naast z’n truck pissen, achter z’n voorste banden, is de gewoonte zegt hij haha. Vinden eindje verder vuile WC voor Judith. Hou deur tegen. Er zijn nog mensen die uitstappen. Er is een route naar San José maar via kronkelweggetjes die bus niet mag nemen. Chauffeur mag niet van z’n chef. Leren Franse kennen van Bordeaux, Mellie, en Amerikaanse homo van New York, Adam. Gaan samen te voet langs de file. 2km verder komen we in het dorp Orotina. Een ouder koppel probeert busje te regelen. Lukt niet. Ga op hoek van straat staan. Duim omhoog, wordt door veel omstaanders weggelachen. Geeft niet. Volhard. Moeten op tijd in Panama geraken. Rond 17u30 stopt er busje, begint al donker te worden. Vraag aan chauffeur ‘Quiere gagnar dinero?’ Heb z’n aandacht als gringo.. Hij stopt aan kant van de weg en belt naar z’n chef. Er komen twee collega busjes. Iedereen die de bus verlaten heeft kan mee. Chauffeurs rijden via Puriscal en Ciudad Colon. Kleine kronkelwegjes door de bergen. Wisselen voor San José van busje. Andere gaat naar centrum. Onze naar luchthaven. Nemen er afscheid van Amerikaan Adam. Hij gaat naar centrum. Er zijn geen loketten meer open in de inkomsthall. Leggen ons samen met Franse, Mellie in minder verlichte zijgang boven dicht bij WC’s. Wat een dag!

    07/10: Eerst wakker. Veiligheidsagent zegt dat het nog maar 23u30 is. Lig nog uur te piekeren of we het wel zullen halen vooraleer weer in slaap te vallen. Judith wordt op tijd wakker. Ze maakt me wakker. Maak me snel klaar en ga naar infodienst. Air Panama is nog niet open. Wingo heeft geen vlucht meer. Avianca vraagt 300 dollar per persoon. Uh nee. Ook al tonen ze Excel met alle gesloten routes doorgegeven door de overheid, zullen het er toch op wagen. Spoed me naar bus. Net op tijd. Praat met chauffeur. Is 800m wandelen naar station Caribeños. Vraag het paar keer als we wandelen. Herkennen het, al geweest als we naar Guapiles gingen. Ren laatste stuk. Halen bus van 7u. Eten broodje en empañadas als ontbijt. Chauffeur verzekert me dat wegen open zijn naar de oostkust van het land. Hij rijdt goed door. Zijn sneller in Guapiles dan vorige keer. Halen zak bananen. Nog stuk naar Limon. Veel containeropslagplaatsen als we stad binnenrijden. Nemen kort afscheid van Mellie als we uitstappen. Volgen twee mensen waar ik tegen sprak. Had één horen babbelen, moeten naar zelfde busstation. Kunnen niet met dollars betalen. Te weinig Colones en betalen met kredietkaart mag ook niet. Judith let op zakken. Ren naar Pali. Een clochard spreekt me aan, negeren. Security zegt dat er geen automaat is. Wel aan andere winkel. Ren terug. Er staat mevrouw voor me. Werkt niet voor haar. Voor mij gelukkig wel. Zijn mee. Is precies bus van De Lijn. Rijden langs de Caraïbische Zee. Mooi strand, palmbomen, verlaten. Rijden langs dorpjes. Talamanca. Zien bergen op achtergrond. Is warm, heel warm. Zweet enorm. Huisjes aan de grens zijn in rood, wit en blauw. Kleuren van vlag. Zet me even als bus stopt. Is om te stikken. Judith gaat laatste Colones uitgeven aan chips en pepsi in winkeltje. Wandelen naar migratie. Er spreekt ons alweer iemand aan. Airco in gebouwtje. Mevrouw douanier zegt dat we taxen moeten betalen buiten ergens. Laat me even gaan. Ga mee met gast. Geld wisselen in winkeltje waar Judith chips gehaald had. Chinees, geen Spaans weer, precies Los Chiles. Ze zitten overal aan de grens. Betaal in ander hokje. Judith heeft uitgelegd aan mevrouw douanier dat er corruptie was aan grenzen Nicaragua. Ze was blijkbaar overstuur door m’n reactie. Bied m’n excuses aan. Wandelen over brugje. Rechts ligt oude brug. Migratie Panama ligt links. Meneer is zeer direct. Foto, vingerafdrukken, precies weer USA. Jonge gast wil ons in taxi duwen. Nee, zullen wachten op bus. Hij vraagt tip. Lap. Zomaar babbelen gaat hier dus niet. Man toch, ik vraag toch ook geen geld aan al de toeristen in Brugge die de weg vragen? Bus heeft airco, slechte film. Komen in Changuinola. Onverzorgd, grote winkels, voelt ook beetje als USA. Geen wifi. Willen geen rechtstreekse bus naar Panama City. ’s Nachts kan je het land niet zien. Nemen bus naar David door Chiriqui. Kronkelen door bergen. Zien links Bocas del Toro eilanden liggen. Mooi. Opnieuw zeer groen land, uitgestrekt. Vier miljoen inwoners, mensen wonen in paalhuizen. Steek hoofd buiten raam tot zon onder gaat. Komen aan in David. Moeten ons haasten. Vergeten waterfles die we al gebruikten vanaf Anchorage. Noo. Chauffeur zegt dat het gevaarlijke buurt is. Andere mensen bevestigen dit. Moeten taxi nemen naar luchthaven. Ons plan was om er weer te slapen maar het is maar een klein luchthaventje precies. Er komt security piepen. Er is niemand anders. Hij legt uit dat luchthaven sluit ’s nachts. Kunnen er niet blijven. Z’n chef zegt dat we misschien bij brandweer ernaast terecht kunnen. Twee gasten halen ons in met fiets. Babbel, één ervan helpt, praat met chef van brandweer. Deze is kort. Laat honden blaffen en toont plaats waar we tent kunnen plaatsen naast baseballveld. Moeten morgen vroeg weg. Ze hebben training. Zet tent, was me aan kraantje naast hok waar Judith zeer dikke kakkerlak gespot heeft. Vandaag ferm pak vooruit geraakt. Moeten het zeker halen.

    08/10: Wakker door wekker. Ruimen alles op. Wandelen de lange straat af. Meer taxi’s dan gewone auto’s. Liften is niet mogelijk. Komen in centrum. David is vuil stadje. Gevaarlijke buurt is straat lang… Was wederom overdreven. Rechts en zijn opnieuw aan busstation. Judith haalt water en let erna op zakken. Haal geld af en sta in rij voor tickets. Duurt 5 minuten per persoon en gaat plots pak sneller. Moet pas op bus betalen. Ga binnen. Airco staat hard. Ga vragen of ‘k nog trui mag nemen, nee, Ok.. Mensen zijn zeer kort en kijken boos als je iets vraagt. Sommige vrouwen hebben typische jurken aan. Er komt iemand bandjes uitdelen op de bus. Zal wel weer betalend zijn. Uitleg en ja hoor. Landschap is glooiend en groen. Weg is in perfecte staat. Veel voetgangersbrugjes. De meneer links van ons zit te rochelen. Normaal hier? Dommelen wat in slaap. Er klopt iemand op m’n schouder. Drie flikken, twee in training, op de bus. Geef ticketjes want had eerst niet door dat het politie was. Ze moeten paspoort hebben. Is Ok. Zijn beetje moe en kregelig, vermoeidheid. Stoppen aan restaurant. Halen empañadas en bord rijst. Hebben nog sausje bij ons voor er op hehe. Zien op 150km de Stille Oceaan eens piepen. Er liggen twee grote appartementsgebouwen aan de kust.

    Kommentare

  • 09Oct 2018

    15 Ciudad de Panamá 09.10.2018 Panama —

    Panama City, Panama

    Beschreibung

    Steken het uiterste van Panamakanaal over op brug. Er vaart juist Chinees containerschip. Wil stoppen om tijdje te kijken. Aargh stomme busreizen, ben het beu. Wil weer controle. Ook bij het binnenrijden van busterminal hebben we slechts glimp op de stad. Even stil tegen mekaar bij het uitstappen. Neem zakken. Moet nummertjes op kaartje tonen. Allemaal Amerikaanse eetketens, precies een mall. Er is wifi. Vinden op welke luchthaven we moeten zijn. Tocumen. Nemen metrobus nadat we in winkel om koekjes gaan. Is eigenlijk gewoon een bus. Zien stad nu goed. Contrast tussen sloppenwijken, lelijke appartementen en afgelekte wolkenkrabbers. Rijden langs de zee als het donker wordt. Is nog ver naar luchthaven. Airco staat er keihard. Zetten ons. Lees wat op wikipedia over het kanaal. Gaan erna kipstukjes met paar frieten eten. Vergeten Ocean Bag. Ligt er nog. Judith moffelt de mariakoekjes naar binnen. Leggen ons achter de hoek naast muurtje.

    09/10: Grond was keihard. Judith voelt zich alsof ze is uitgeweest als ze opstaat. Beslissen om niks te bezoeken vandaag. Zijn te moe en hebben centrum en kanaal gisteren vanuit de bus gezien. Er is niks van Panama City op google dat ons echt boeit. Verzamelen onze spullen en gaan terug achter de hoek zitten. Eten crackers. Ga op sletsen naar buiten. Is snikheet. Had beter petje en zonnecrème aangedaan. Wandel naar links waar bus ons afgezet had. Passeren stroompje Rio Tocumen waar luchthaven waarschijnlijk naar genoemd is. Ga eerste straat rechts. Schuil onder bomen, wandel op straat. Passeer miniwinkeltje, ziet er onverzorgd uit. Door parkje. Kom in halfverzorgde buurt. Zie bord “Rey” in de verte. Is supermarkt dat we opgezocht hadden. Sla straatjes in maar ze lopen één voor één dood. Ga naar links, probeer op grote baan te geraken. Passeer links kruidenier. Weer een Chinees. Neem m’n tijd om prijzen te vergelijken. Betaal met kleingeld. Klopte perfect. Neem paar foto’s op terugweg. Airco van luchthaven is zeer welkom. Verschil is alsof je in frigo kruipt. Judith zit nog naast de zakken. Hebben geen wifi meer, zucht! Berekenen uitgaven voor Midden-Amerika en vervelen ons. Begin zakken uit te pluizen. Weg natte kledij. Judith gaat naar buiten maar komt terug. Ze vindt het raar, er staat politie. Zoeken samen beter plaatsje. Links zijn ze nieuwe terminal aan het bouwen. Hangen kledij over reling. Er komt één met veiligheidshelm nee schudden met z’n vingertje. Ruimen rustig op en gaan naar rechterkant naar beneden. Vinden plaats naast bomen en afdalend rijvak. Eten brood met bonen. Begint het toch wel te regenen zeker. Rap opruimen en weer naar binnen. Leg me tegen muur. Val bijna in slaap. Er lopen 2 jongetjes met vlaggetjes van Panama spelletjes te spelen. “Aqui fuego” alsof de vloer in de fik staat. Ze springen, vallen en huppelen als gekken in het rond. Hun verbeelding is fantastisch! Terwijl ik rust gaat Judith 2x naar balie van Avianca. Ze regelt dat bagage ingecheckt is zonder kosten en de boarding pass afgedrukt is. Water bijgevuld. Judith doet moeilijk over eten. Ze mist thuis beetje, zijn allebei enorm moe. Zetten ons weer boven naast stoelen. Brood, tonijn en maïs. Proberen te slapen. Lukt uiteindelijk. Maakt politie ons voor de 2e keer wakker in 2 dagen zeker.. “Pasaporte”. Mensen doen ook maar hun job maar toch.. Miljer. Nu ik toch wakker ben, gebruik ik wifi om map te updaten.

    10/10: Paar keer wakker geworden. Fruity cornflakes en zakken maken. Gaan in rij, staan wachten. Moeten naar rotmens dat haar job echt niet graag doet. Judith had haar gisteren ook al gesproken. Ze zegt dat we bewijs nodig hebben dat we Colombia zullen verlaten. Fuck! Judith gaat met tablet naar infostand boven. Ze probeert busticket te krijgen. Ik praat met kutwijf, ze wijkt voor geen meter. Ze verdwijnt en komt terug. Boete van 1000 Dollar en 5000 Dollar voor Avianca die wij ook zouden moeten betalen. Kunnen vlucht boeken van 500 Dollar. No way... Vraag aan mensen of ik hun GSM mag gebruiken want geraken niet op wifi. Geraak op site van bussen die Judith al gevonden had op GSM van vriendelijke meneer. Meneer van Avianca die Judith gisteren geholpen had komt op Judith af. “Donde estan las moletas?” Oef! Hij helpt ons en geeft het kreng onder haar voeten. Hij zegt dat we gewoon iets kunnen boeken in luchthaven van Bogota als douane daar moeilijk doet. Bedanken hem, de meneer waarvan ik GSM mocht gebruiken en de mensen van de infostand. Komen aan gate, opgelucht, vlucht heeft 2u vertraging. Whatever. Eten chips op meteen wanneer we opstijgen. Nog honger. Ze komen langs met broodje, chips en drankje. Yay. Vliegen voorbij eilandengroep. Vlucht duurt maar 1u10min.

    Kommentare