Mahangu Plane deine nächste Reise gemeinsam mit Freunden und verwalte Reisedokumente. Erstelle kostenlosen Reiseblog und lade Fotos und Videos hoch. Fasse die Höhepunkte deiner Reise in einem Film zusammen. Einfachheit die besticht, absolute Privatsphäre und keine Limiten für Fotos oder Videos.

Trip Balkan Balkan 12.08.2018 - 29.08.2018   Triglav - Plitvice - Mostar - Maglic - Tara - Durmitor - Mavrovo - Shkoder - Kust. Pieter Vancaillie (BE) Judith Mahieu (BE)
Albanien Bosnien und Herzegowina Kroatien Mazedonien ... und 2 mehr

Balkan

Folgen

Triglav - Plitvice - Mostar - Maglic - Tara - Durmitor - Mavrovo - Shkoder - Kust.

Means of Transport
Boot Auto Zu Fuss
  • 12Aug 2018

    1 Triglav 12.08.2018 Slowenien —

    Mojstrana, Slowenien

    Beschreibung

    We zijn uitgenodigd op de receptie van de trouw van Astrid en Wim. We halen Wouter op en rijden naar De Grote Stove in Zuienkerke. Chique en klassiek. We babbelen wat bij met klasgenoten uit het KHBO. Iedereen komt nog hetzelfde over. Het is ook nog maar zo'n 5 jaar geleden. We blijven van 16u30 tot 19u. We zetten Wouter terug thuis af. We ruimen wat op en hangen in de zetel. We bekijken oude afleveringen van Friends op Netflix.

    Dag 1: Wakker om 4u. Douchen. Grote tas melk. Kussens in de auto, pull aan en gaan. Nog tot Luxemburg geraakt met wat er in de tank zat. Geen taks op de nafte hier. Veel werken in Duitsland. Smalle stroken. 80 km/u. Judith voedt sandwiches met kipsalade en chocolade. Volgen achtereenvolgens Saarbrücken, Karlsruhe, Stuttgart, München en Salzburg. File na München. Stoppen. Judith naar WC. Vignet gekocht voor autostrade Oostenrijk. Veel bruggen en tunnels. Ook één te betalen. Moet nog eens tanken. Plakkaat was verkeerd gedraaid als we weer vertrekken. Er stond Villach maar rijden terug richting Salzburg. Kan keren op afrit. Nog door de Karawanken tunnel van 8km. Bestuurder voor ons sukkelt aan betaalautomaat. Draaien af naar Jesenice en Mojstrana. Vinden campinkje in Dovje, gehucht ertegenover. Camping Kamne. Zetten tent achteraan op heuvel. Blaas matras op. Eten uit conserven. Moe van 14u rijden met slechts 1 korte pauze. Triglav blinkt op de achtergrond! :)

    Dag 2: Matras los een beetje. Wat koud. Toch redelijk goed geslapen. Opstaan, naar WC. Erna samen nog uurtje blijven liggen. Dan gedoucht. 4 minuten warm water als je muntje van 50 cent insteekt. Judith smeet het erin en meter begon meteen te tellen. Ow rap! Uitkleden en eronder. Tent opgeruimd en afgebroken. Erna zakken gemaakt, grote met tent en slaapzakken, kleine met eten. Passeren Mojstrana en komen op smal, onverhard weggetje door het bos. Stoppen aan laatste parking. Te betalen. Mogen twee dagen blijven staan. Meneertje doet teken dat we naar links moeten. Halen rugzakken uit auto en vertrekken. Passeren koeien op parking, berghut Aljazev Dom en monument met grote klipper. Iets voorbij het monument komt voorkant van zool van linker bottine los. SHIT! Op terugweg naar auto komt andere zool ook volledig los. Had de bottinen gevonden in bak in de garage. Zagen er nog goed uit, zaten goed toen ik ermee het gras afreed. Lap.. Kan geen schoenen huren in berghut. Zijn hier nu, dan maar op sandalen! Gaan om 11u terug richting Luknja pas. Komen aan splitsing. Weten niet langs waar we moeten, rechtdoor of rechts naar boven bos in. Volgen meute rechtdoor. Kruipen uit Vrata vallei. Voor we de pas bereiken gaan we steile helling op met lossen stenen. Op het einde is er houvast aan metalen kabels. Rond 13u arriveren we op de pas. Begint hard te waaien, koud. Eten iets. Ik check het pad links van de pas naar Triglav. Te gevaarlijk/ moeilijk met wind en op sandalen. Hebben ook geen touw. Beslissen om pad rechts van de pas te volgen. Volgen paar Duitsers en grappige Italiaan. Stijgen ferm. Vlak voor top zegt koppel dat weg naar beneden terug naar de vallei mogelijk en makkelijk is. Kunnen lus maken. Nog wat geklauter tot de top. Op het boekje in de metalen box staat Bovski Gamsovec 2391m. Veel wind. Koud. Italiaan neemt foto's van ons. Grazie! De kale rots van de Triglav is geweldig maar de inkijk aan de andere kant, het park in is nog mooier. Het eerste stuk om te dalen is toch wat technisch. Tussen rotsen via kabels en bevestigde ijzeren bars. Ga heel traag op m'n sandalen. Blij als we er voorbij zijn. Verlies pet die bevestigd was aan rugzak. Judith ziet hem liggen. Ga er terug om. Zien links hut liggen, Pogacnikov Dom met prachtige vallei erachter. Gaan rechts, dalen op los gesteente. Steenbokken grazen rechts op de heuvel. Zigzaggen. Komen uiteindelijk terug in het bos. Blijft duren. Knikkende knieën. Komen aan splitsing. Pad is vlak, oef. Naar WC en wat opfrissen in toilet van Aljazev Dom. Cola en naar auto. Bekom terwijl Judith ravioli maakt. Smaakt! Rij auto gat in en zetten tentje ervoor in schemerdonker. Een mevrouw komt nog vragen aan Judith of we er ook zullen slapen net als hen in busje.

    Dag 3: Niet (veel) geslapen. Matrasje twee keer wat bij geblazen. wekker gaat om 5u30. Honger. Ruimen tent op. Eten wat cornflakes en vertrekken richting Kroatië. Oef, geen controle op parking. Steil stuk van 25% dalen op het onverhard weggetje. Auto begint te piepen. Er licht STOP teken op op dashboard. Fuck. Lezen handboek en wachten kwartier. Gok dat remmen te warm kregen. Tanken in Jesenice. Oeps, lukte eerst niet, gebruikte pomp voor vrachtwagens, te breed. Halen geen vignet voor Sloveense autostrade, zo groot is het landje niet, zullen gewone banen nemen. Judith heeft dorst. Stoppen aan Lidl in Kranje. Halen stokbrood met kaas. Mm. Ik rijd nog voorbij Ljubljana daarna neemt Judith over. Kleine baantjes langs velden en kronkelweggetjes door bossen. Ieder dorpje heeft dezelfde typische kerktoren. Rijden bijna hond omver, was egel aan het eten. Niet gewend om passagier te zijn. Geef (teveel) commentaar.

    Fotos & Videos

    Kommentare

  • 15Aug 2018

    2 Plitvice 15.08.2018 Kroatien —

    Plitvička Jezera, Kroatien

    Beschreibung

    Rijden de Kupa rivier over, langs douane. Zijn in Kroatië. Stoppen aan bocht, halen geld af en eten rest stokbrood op een bankje. Passeren groezelig stadje Karlovac. Bierbrouwerij Karlovačko, bekendste Kroatische bier gezien. Judith rijdt verder tot Grabovac. Enorm veel plaatsen om te verblijven. Mensen stellen hun huis open voor de meute die afkomt op het Plitvice park. Vragen prijs voor camping en huisje. Vinden kleinere camping, receptie in restaurant. Camping Korita. Lekker warme douche. Zetten tenten op, zitten onder afdak en laden spullen op. Moe. Eten macaroni. Moeten veel uitleggen aan mensen dat receptie in restaurant is. Het regent wat. Had klein tentje dat droog was gelukkig al opgeruimd. Slapen Ok. Alleen bleven er nogal luid babbelen aan een mobilhome.

    Dag 4: Vertrekken rond 8u30. Opgeruimd en nog eens gedoucht. Rij voorbij eerste ingang van het park. Keer en laten auto achter op parking, nu ja parking, ongeregeld boeltje in het bos. Mensen in wachtrij voor de ingang staan een bocht ver. Judith schuift aan. Neem kijkje. Drie kassa's, betalen met Maestro gaat. Komen stapje per stapje dichter. Voelt als een pretpark. Schuiven uiteindelijk 2 uur aan. Hebben meteen zicht op watervallen. Dalen tot dicht erbij. Mooie turquoise meren. Drukke houten paadjes. Stijgen naar hoge gelegen meren. Komen op grasveld waar we bootje kunnen nemen. Zetten ons kort aan bankje voor we beslissen om rond het meer te wandelen langs het K pad. Kronkelen, stappen goed door langs de waterkant en door het bos. Komen op het tweede stuk waar tweede ingang van het park is. Was rustig langs het meer. Weer pak drukker nu. Lang aanschuiven op houten pad omdat mensen elk op hun beurt selfies willen nemen bij reeks watervallen. Stijgen langs mooie meertjes en watervallen. Zit kort te kijken op het pad naar mooiste reeks die in een bocht in een meertje vallen. Mensen poseren naast me vanop balkon. Hilarisch. Doen de C toer rond en gaan terug. Plots staan we stil. File. Maak me druk. Toch niet weeral voor selfies?! Schuiven traag tijd aan. Judith steekt voorbij, volg. Dachten dat we konden wandelen maar kunnen enkel boot nemen. Stappen op de boot die het kortste vaart, een overzet. Nemen verder bus met drie aanhangwagentjes en wandelen terug naar ingang via hoger gelegen pad met uitzicht op meren waar we vanmorgen langs gewandeld hebben. Zijn uit het park rond 16u30. Was lang genoeg.

    Kommentare

  • 16Aug 2018

    3 Dinara 16.08.2018 Kroatien —

    Kijevo, Kroatien

    Beschreibung

    Rij richting Knin. Leeg landschap, hier wonen niet veel mensen. Kunnen ver kijken. Stoppen in Lidl. Naar WC. Ze sluiten al. Judith grabbelt wat mee. Het antwoord die ze krijgt als ze vraagt "is it closed already?" is "someone". Ok haha. Rijden richting Glavas. Een gehucht waar wandeling naar Mt Dinara start. Zetten auto langs kant en eten op handdoek. Zet grote tent die nog nat was. Slapen in het veld naast hooiballen. Veel wind.

    Dag 5: Niet geslapen. Tent bewoog enorm en het maakte teveel lawaai. Staan op en ruimen op. Eten stuutjes met choco. Is nog maar 6u30. Rijden naar startpunt. Laten auto achter aan kant van de weg waar asfalt stopt. Wandelen langs twee huizen tot startpunt. Goed aangeduid pad, veel rode verf. Klimmen tot aan ruïnes van kasteel, langs muurtje dor paar bomen en langs velden tot kraantje waar water uit druppelt. Hier splitst het pad. Gaan links, rechts ziet Judith teveel losse stenen. Passeren huisje en gaan lang eind via bergflank omhoog. Veel wind! Schuilen als we denken de top misschien te zien. Klimmen verder na madeleintjes. Nope, komen bij schuilhut, Drago Grubac. Is open, niemand thuis. Klimmen verder. Komen op linkse stuk van de berg. Wind waait keihard. Wandelen rechts, hand in hand, beetje gebukt, links is afgrond op enkele meters. Kruipen omhoog. Leggen ons en delen verkruimelde chocoladewafel. Judith giet rest in m'n mond. Nog een klein stukje, zien de top liggen tussen kleine dennenbomen. Yes!! Even genieten. Schrijf in logboek. Weer naar beneden maar via midden van de berg. Eerst door de dennen, dan door bos, langs rotsen. Koppel kruist ons. Denk Britten. Bijna geen wind. Zon komt piepen. Laatste stuk door de velden is het warm. Hagedissen springen weg, veel vliegende insecten. Blij als we terug bij auto zijn. Rij door. Wil zwemmen in het meer dat we van ver zagen liggen maar kunnen er nergens naartoe. Is lang. Stoppen aan Lidl in dorp. Stokbroodje. Rijden erna door naar grens met Bosnië en Herzegovina. Ferm klimmen. Eerst douane van Kroatië dan van Bosnië. Douanier vraagt papieren van auto, met verzekering, is groen blaadje. Zat in map onder zetel. Hij vraagt of we iets aan te geven hebben. Tabak of drugs. Hij is verbaast dat we niet roken. Stempel en door. Eerste stuk is bergachtiger en groener. Rijden klein padje naar beneden richting een meer, Busko Jezero. Laten auto in grasveld staan als gravelweg te hobbelig wordt. Wandelen met handdoeken en zwemgerief naar het meer. Er staan enkele auto's. Duitsers. Water is koud maar doet enorm deugd. Geeft energie. Blijven niet lang. Terug bij auto twijfel ik of we er tent moeten zetten. Judith wil door. Net als in Kroatië rijden ze hier veel te snel. Ik rijd 10 km/u sneller dan limiet en nog blijven ze me voorbij vlammen. Kronkel langs berg in vallei.

    Kommentare

  • 17Aug 2018

    4 Mostar 17.08.2018 Bosnien und Herzegowina —

    Mostar, Bosnien und Herzegowina

    Beschreibung

    Het wordt drukker voor Mostar. Verdwalen wat tot ik plakkaat zie met teken van brug op. Stari Most. Komen in smal straatje waar we kunnen parkeren. Is zelfde prijs voor paar minuten, een uur of een dag namelijk 5 euro. Willen enkel kijkje nemen. Manoeuvreer er weer uit en sluip het straatje terug uit. Moest zijspiegel inklappen om te kunnen kruisen. Zetten auto straat verder waar er meter is. Hebben geen Denar. Wagen het erop. Is een gezellig straatje voor de brug maar om over de koppen te lopen. Veel restaurantjes. Judith kwijlt. Gaan eens over de brug. Uitzicht op moskeeën en Neretva rivier. Judith moet opletten met slippers. Brug is van marmer. Ze glijdt. Er hangt foto voor souvenirwinkeltje van hoe stuk van de stad was tijdens de Joegoslavië oorlog. Volledig verwoest. Terug naar auto en rijden richting zuiden, langs vliegveldje. Draaien eerste campinkje op die we tegenkomen. Camping Paradise. Prijs is çva, vriendelijke meneer. Mogen tent tussen druivelaars zetten. Fransman van Toulouse met mobilhome komt praatje slaan. Blaas matras elektrisch op. Camera en gsm laden op. Warme douche. Nog macaroni met champignons.

    Dag 6: Geblaf van honden. Oosterse muziek van moskee bij dageraad. Staan traag op. Schrijf dagboek op bankje. Judith rijdt richting Blagaj, een bergdorp. Rijden bergen in omdat er volgens maps me nog een mogelijkheid is om verder naar grote baan te gaan. Rijden helemaal tot een hut in bergen waar asfalt stopt. Maps me is mis! Ik rijd terug tot Blagaj. Uur verloren. Judith neemt weer over. Op smal padje steekt er schildpad over. Stap uit en zet het trage beestje achter de auto. Als we terug op grote baan komen loopt het baantje steil omhoog. Judith draait naar rechts, chassis schraapt tegen asfalt. Hoogteverschil was te groot. Stoppen, kijkje nemen. Er is niet veel te zien. Kronkelen langs groene vallei tot het stadje Gacko. Veel grazende koeien. Gigantische steengroeve en koeltoren, verloederde fabriek voor we het stadje binnen rijden. Stappen eens uit aan centrale kruising. Er is een herdenkingsbeeld van de oorlog '91-95 en nieuw kerkgebouw. Judith haalt fles cola en Magnum als we tanken. Geen Bosnische Mark nodig, Maestro.

    Kommentare

  • 18Aug 2018

    5 Maglic 18.08.2018 Bosnien und Herzegowina —

    Tjentište, Bosnien und Herzegowina

    Beschreibung

    Zie op maps me dat we bijna aan vertrekpunt van wandeling naar Maglic komen. Een kleine parking, Suha. Stoppen. Maken ons rustig klaar. Eten nog ballen in tomatensaus. Beginnen te wandelen op slijkpad dat gebruikt wordt door camions om stenen op- en af te voeren. Komen op splitsing. Zien plakkaatjes 'Prijevor 2,5 uur', links steil omhoog tussen veel begroeiing het bos in. Rechtdoor 'Trnovacko Jezero 3 uur'. Kiezen voor het eerste. Herken de naam, had het opgezocht, is een veel gebruikte kampeerplaats waar klim naar Maglic begint. Het is hard stijgen door het bos. Dikke omgevallen bomen. Het begint te regenen maar voelen er niet veel van, het dikke bladerdek beschermt ons. Komen plots in grasveld. Zijn er bijna. Jachttoren voor ons. Zien de kloefer van een berg liggen. Moeten nog twee heuveltjes over, uitgeput. Er begint herder tegen ons te praten. Hij spreekt nog goed Engels. Z'n naam is Radovane. Hij zorgt hier drie maanden voor de koeien. Is afkomstig van grensgebied aan Dubrovnik. We zetten onze tent tussen andere van Nederlanders en Duitsers. Zwamworstjes met rode bonen in tomatensaus. Wandelen nog wat rond. Beetje koud. Kruipen vroeg in de tent. Judith krijgt fleece deken maar ook matrasje dat lost. Blaas het paar keer opnieuw bij gedurende de nacht. Laat in de nacht zetten luidruchtige Bosniërs nog hun tent vlak naast ons.

    Dag 7: Zon op tent. Groggy opstaan. Duizelig. Top van Maglic ligt in de wolken. Spaghetti met bolletjes en tonijn onder houten dakje. Ontdekken kraantje. Vullen waterflessen bij. Ruimen tent op en beginnen eraan. Nog een kort stukje door bos dan ferm stijgen langs noordflank met los gesteente. Hellingsgraad is enorm, zien af. Komen aan rotsen en stoppen om te drinken. Een zestal mensen haalt ons in. Een oudere man met één hand leidt hen. Hij zegt dat het zou moeten lukken op sandalen. Er zijn misschien twee moeilijke stukken linksboven waarbij ik ze best zou uitdoen. Ze klimmen voor. Na twee stukken met kabels waarbij het pad smal is maar recht blijft, afgrond links, komen we aan kabel waar we rots zo goed als verticaal omhoog moeten. Sta ervoor en weet niet goed waar sandaal te plaatsen. Stenen zijn glad. Stukje grond is modderig. Judith staat er ook eens voor en flipt. Ze kalmeert en vindt plaats om eerste stap te zetten. Het lukt. Als ze boven is en kabel niet meer gebruikt kom ik achter. Rusten even maar beseffen best niet te lang of onze angst voor de afgrond zou kunnen vergroten en ons tegenhouden. Klimmen nog over rotsen met kabels tot we aan grasveld met bloemetjes komen. Yes! Wandelen en komen op de top met ijzeren vlag van regio Srpska. De zes mensen die ons inhaalden vragen om foto te nemen. Vraag wat drie, twee, één is in het Bosnisch. Versta er niet veel van. Zeg 'tičica' wat ik denk dat drie betekent. Verneem dat dit woord niet bestaat maar dat 'ptičica' klein vogeltje betekent. Laten enkel foto's nemen. Eten muesli bars en beginnen makkelijkere afdaling door velden aan zuidkant van de berg. Mooi zicht. Na tijdje krijgt Judith honger. Ze maakt twee pakjes noodles in bocht waar het iets minder waait. Komen bij opening tussen rotsen. Vanaf hier weer steiler dalen langs bergflank dor losser gesteente. Zien hartvormig meer Trnovacko Jezero liggen. Gaan over van het Bosnisch park Sutjeska naar het Montenegrijns park Piva. Raken oververhit tijdens afdalen, felle zon, geen wind. Springen meteen in het meer. Zalig!! Water heeft perfecte temperatuur om af te koelen. Er zwemmen visjes rond ons die af en toe knabbelen aan Judith haar tenen. Drogen wat op bankje voor we weer verder wandelen. Passeren opnieuw de groep en volgend bordje naar Suha. Na stuk door bospad met ferme keien komen we in open vallei. Spreek kort met oudere meneer. Stijgen opnieuw fel. Prachtig zicht op de vallei Als we pauzeren om te drinken haalt de meneer ons in. Z'n waterfles valt, kruip onder dennenboom en geef hem terug. Stijgen verder langs bergflank. Zien na tijd jachttoren die ons bekend voorkomt. Lap, wandelen terug naar Prijevor waar we kampeerden. Komen ervoor nog twee VW Golf autootjes tegen. Zullen er hiervan nog veel zien in Montenegro. Moeten opnieuw door bos naar beneden. Laatste uitputtingsslag van een fantastische trektocht. Veel donder en bliksem, zware benen als we terug bij auto komen. Rij traag richting Tjentiste. Rij parking op aan hotel Mladost. Gaan in winkeltje om appelsap, chips en koeken. Meisje aan kassa weet niet veel. Volgen wegje naar beneden. Er stond pijl met 'Kamp'. Vragen bij overdekte bankjes waar mensen aan het eten zijn, receptie is blijkbaar in het hotel. Rij terug. Het ruikt heel muf in het hotel, alsof er sigarettengeur in tapijt en muren bleef hangen. Na tijdje komt er meneer aan receptie. Hij helpt eerst viertal mensen aan hotelkamer en maakt dan onze reservatie. Moet ID kaart tonen. Rijden terug, zetten tent op in donker. Ga douchen terwijl Judith matras opblaast. Daarna doucht ze ook. Rust! Of? Er weerklinkt nog even zigeunermuziek uit boxen van openstaande auto op de achtergrond.

    Dag 8: Goed geslapen. Judith kruipt tegen me. Horen meneer 'Peter' roepen. Dachten dat hij naar z'n kind riep maar hij zegt plots 'Peter from Belgium'. Ow, bedenk dat ik waarschijnlijk ID kaart liet liggen. Stap uit tent en is inderdaad zo. Het is de meneer van de receptie. Bedank hem. Iemand roept ptičica. De groep van zes zit ook op de camping haha. Ruimen tent en spullen op en gaan naar auto. De groep rijdt voor ons weg. Chauffeur is de oudere meneer met één hand. Hij roept nog eens 'Peter'. Lach breed en zeg bye bye! Stoppen aan winkeltje. Judith haalt koekjes en fruitsap. Rijden stukje terug naar oorlogsmonument op heuvel die we al passeerden. Twee gespiegelde betonnen constructies naast mekaar. Er is geen plakkaat met uitleg. Vraag aan drie mannen die op trapje naar beneden komen wat het beeld herdenkt. Eén meneer spreekt klein beetje Engels. The Battle of Sutjeska, een veldslag tussen Nazi Duitsers en Joegoslavische partizanen in 1943 tijdens de tweede wereldoorlog. De partizanen wonnen zeggen ze. Wikipedia informeert me na de reis. De partizanen slaagden erin om te vluchten door de Duitse linies en te hergroeperen om later hard terug te slaan. De nazi's slachten vele burgers af. Toch wat dubieus. Rij door richting Montenegro. Kronkelen berg op en af richting Tara rivier. Brug over.

    Kommentare

  • 20Aug 2018

    6 Tara 20.08.2018 Montenegro —

    Montenegro

    Beschreibung

    Baan wordt slechter. Half asfalt met putten en grind. Veel auto's. Veel manoeuvreren. Rafting kampen volgen mekaar op. Vragen prijs bij één. 35 euro. Een tweede. 50 euro. Rijden door. File aan de grens. Busjes met raftboten op dak mogen passeren zonder controle. Het duurt 45 minuten voor we stempel op paspoort hebben. Smal brugje over. Zijn in Montenegro. Willen toch raften. Zie plakkaat Waterfall Rafting Center. Rij slecht pad in naar beneden, geen plaats om te keren, 1 km hobbelen. Verzorgde eetplaats. Ze vragen hier 45 euro. Ontbijt en middagmaal zijn inbegrepen. Er is ook goedkope kampeerplaats. Beslissen om te blijven. Zetten tent op onder bomen. Eten spaghetti met tonijn. Doen de was en hangen ze op. Judith gaat om colaatje. Liggen wat in de tent. Eten nog rest en slapen.

    Dag 9: Wakker rond 6u. Allebei rare dromen gehad. Judith blaast matras nog wat op en slapen diep verder tot 9u. Hang was op, ruimen samen tent op. Gaan ontbijten. Is buffet. Yes. Proppen ons vol met vanalles. Haal nog vier gebakjes bij, doet wat aan koude oliebollen denken. Wachten nog wat op bankje aan Piva rivier met uitzicht op waterval tot Bosnische gidsen klaar zijn met voorbereiden. Waterval is kleiner dan gisteren, rivier staat pak hoger. Krijgen helm, zwemvest en waterschoenen. Pak is niet nodig, te warm vandaag. Krijgen uitleg. Als we rots raken, blijf in boot met pedaal. Voeten onder touwen steken. Bij de zeer minieme kans dat je uit boot valt. Laten drijven door versnellingen met voeten vooruit. Pas bij kalm water naar kant zwemmen. Tekenen papier dat we zelf verantwoordelijk zijn bij ongevallen en stappen in jeep met raft op dak. Chauffeur legt ACDC op. Is laatste van vijf auto's die terug rijden naar grens met Bosnië. Nemen tussen de grensposten klein baantje dat Tara rivier volgt voor 18 km. Stoppen aan Brstanovica. De start. Stop GoPro in mekaar. Helpen raft naar beneden dragen. Jonge gids met oorbel zegt dat ik vooraan moet samen met Zweed. Negen mensen op de boot. Gids achteraan die stuurt, Amerikaans gezin met twee jongens. Zweeds koppel en wij. Amerikaan zit tussen Judith en ik. De kloof doet wat aan de Ardeche denken maar groter. De gids geeft maar twee opdrachten: stop en go. De beste stroomversnellingen komen eerst. Koude water spat omhoog bij iedere smak die de neus van de raft maakt in elke grote, witte golf. Machtig! Gids zegt dat er in de lente vorig jaar zeven mensen stierven. Raken rots, vraag of boot Ok is maar blijkbaar heeft Amerikaanse jongen elleboog gestoten. Lomp van me. Verder stuurt gids linkerkant van boot onder waterval. Gelukkig zitten wij aan rechterkant haha. Iets verder springen de pa, oudste zoon en de Zweed van klif. Pauzeren bocht verder aan stuk met bankjes. Delen een Fanta. Pauze duurt lang. Amerikaans gezin woont jaar in Italië en vertrekt binnenkort weer naar Detroit. Zweeds koppel is van Stockholm. Ze hebben Netflix serie Bonusfamiljen nog niet gezien. Stuk na pauze is meer peddelen, minder felle maar toch nog paar langere stroomversnellingen. Blijven wel nat worden. Het eindpunt is vlak voor de brug aan de grens. Dragen boot tot aan busje en rijden stukje terug naar kamp. Eten. Zitten naast Duits koppel. Soep en zeer lekker kalfsvlees. Judith haar forel smaakt. Kommetje watermeloen. Haal was af en betaal. Krijgen ID kaarten terug die we na ontbijt afgaven. Nemen nog warme douche voordat we hobbelige baantje terug omhoog rijden. Volgen prachtige Piva kloof dat na stuwdam in een smal meer verandert. Draaien voor brug kronkelweggetje op, door tunnels en scherpe bochten omhoog.

    Kommentare

  • 21Aug 2018

    7 Durmitor 21.08.2018 Montenegro —

    Montenegro

    Beschreibung

    Komen door bomen op heuvels met kleine huisjes en akkers. Rijden kort verkeerd maar passeren dan speciale rotsen en kuddes schapen en vinden weg naar de Sedlo pas. Er is enorm veel wind. Zullen proberen in auto te slapen. Vlak voor zon ondergaat stopt kleine Twingo voor onze neus. Belgische nummerplaat! Een vriend en vriendin uit Meulebeke en Kortrijk! Ze smijten Quechua smijt tentjes uit. Ze hebben moeite. Stappen uit en helpen ze vasthouden.

    Dag 10: Ging niet goed om te slapen in passagierszetel. Achterste zetel plat en benen in de koffer. Hard maar toch paar uur geslapen. Lucht wordt kouder. Blaast beetje door deur. Judith slaapt in bestuurderszetel, opgekruld. Wakker als zon opkomt. Er stoppen veel auto's op de pas. Maken kleine zak klaar, kleden ons dik tegen de koude wind en volgen wat mensen op het pad naar Bobotov Kuk. Al meteen via kabel door pasje. Twee Britse jongens, een koppel en drie oudere Italianen voor. Kronkelen door grasvelden langs scherpe pieken en speciale rotsformaties. Achter een hoek hebben we uitzicht op de hoogste berg van Durmitor park en Montenegro. Dalen af en opnieuw stijgen. Links van de top langs en laatste stuk via kabels naar boven. Drie uurtjes over gedaan. Zijn eerste vandaag. Zicht op Zabljak wordt af en toe belemmert door wolken. Het landschap in die richting is minder mooi dan dat richting Sedlo pas. Achter ons komt een koppel van Oostenrijk die aan het trekken is in het park. Ze hebben ook Maglic beklommen en gaan via Kroatië terug naar huis. Tekenen register en trekken foto's van mekaar. Bij het dalen laat er jonge gast stenen vallen. Gelukkig op niemand. Er klimmen juist redelijk wat mensen, wordt drukker. Beneden zwemt er zot in meertje. Bij stijgen krijg ik klop van slecht te slapen. Even liggen. Judith voedt me koekjes met choco. Ze lekt de pot uit. Zien veel mensen op de top. Heb moeite om Judith te volgend op weg terug. Rond 12u30 terug bij auto. Sedlo pas staat vol. Laat auto op het gemak zakken tot in Zabljak. Zoeken grootste supermarkt. Te moe om te helpen zoeken. Slaap uurtje in de auto terwijl Judith hamstert. Rijden erna via Tara kloof richting Kosovo. Er was een brug met zipline met veel kraampjes. Zag er zo commercieel uit, snel voorbij gereden. Beklaag het me achteraf. Hadden toch eens beter vanop de brug naar de kloof gekeken. Rijden erlangs, is gigantisch. Moet zeker niet onder doen voor de canyons die we in Amerika gezien hebben. Stoppen aan plaats waar we bij de rivier kunnen. Eten brood met boter en salami. Rivier oogt hier pak minder wild. Blij dat we op ander stuk geraft hebben. Klimmen en dalen langs de kloof dat ze uitvlakt naar een dal en de rivier nog maar een stroompje is.

    Kommentare

  • 22Aug 2018

    8 Kosovo 22.08.2018

     

    Beschreibung

    Volgen erna de Lim rivier en rijden door bossen tot Rozaje. Een onverzorgd stadje. Veel Duitse nummerplaten. Heel veel. Hunk. Wat doen al die toeristen in zo'n lelijk stadje? Rijden via compleet verlaten bossen naar Kosovo. Redelijk groot stuk niemandsland tussen de twee douanes. Veel koeien op de weg. Douanier van Kosovo zegt dat we autoverzekering moeten kopen voor 'fifty euros, one five'. Ah vijftien, oef! Papiertje wordt ingevuld. Duurt maar twee minuutjes. Zijn verzekerd voor 15 dagen. Zowel het douane hokje als dat van verzekeraar roken fel naar rook. Kronkelen achter camion ferm stuk naar beneden, naar een vlakte. Het wordt al donker, nog maar 19u30. Wat zwerfhonden. Kleine drukke baantjes, mensen op straat, veel commerce en leven. Fel contrast met rust van Montenegro. Vooral als we in Pejë komen is het goed opletten. Ze rijden hier duidelijk zuiders. Maar wat is dat met die nummerplaten? RKS komt minder dan de helft voor. Vooral Duitse, Luxemburgse en Zwitserse nummerplaten. En gloednieuwe BMW's, Mercedessen, Audi's. Landje vol autodieven?! Niet zo op ons gemak. Rijden kort verkeerd in het drukke stadje maar Judith vindt een weg eruit. Ondanks dat het donker is rijden we door tot Junik. Het dorp dichtst bij Gjeravica, hoogste top van het niet overal erkende land. Slaan wegje in die ons dichter bij de berg moet brengen maar al snel is het gravel, slechte soort. Ferme putten. Zou zo'n 25 km zo zijn. Gaat niet. Rijden terug naar Junik. Stop kort, doe teken tegen meneertje die we kruisen in VW Golf. Rijden kort stukje achteruit. 'Road bad for car.' Ok naar hotel dat Judith vindt op maps me. Oda e Junikut. Allemaal sjieke bakken vor de deur. Porsche met Zwitserse nummerplaat slipt weg. Terras zit vol. Voel ons bekeken als we passeren. Aan receptie is er iemand die Engels spreekt. 25 euro voor een kamer. Is Ok. Durf toch eens vragen waarom er zoveel Duitse nummerplaten zijn. Hij zwijgt even en zegt dan dat er veel Kosovaren in Duitsland werken. Reageer alsof ik het geloof maar denk iets anders. Moeten (toevallig na m'n vraag?) auto op binnenplaats zetten. Hij toont ons twee ouderwetse kamers op vijfde verdieping. Nemen die met aangesloten badkamer. Hij toont minibar. 'Pay extra'. Bedanken hem. 'Faleminderit' in het Kosovaars (of Albanees, beide landen delen niet enkel vlag maar ook taal). Gaan om fles water in de auto. Warme douche. Bed ligt goed. Platte kodak en gsm laden op. Meteen in slaap.

    Dag 11: Diep geslapen. Wel al wakker van 6u. Lange warme douche. Judith vindt wifi. Ruimen op, gaan betalen aan bar, krijgen ID kaarten terug en zijn weer weg. Eerst nog eens richting Junik waar we gisteren gereden hebben. Zo zien we het eens in daglicht. Erna door richting Prizren. Druk stadje. Zet auto op parking van supermarkt. Eten wat brood. Zoek iemand om te vragen of weg via Dragas naar Macedonië te doen is met gewone auto. Steken over en vraag het aan oud meneertje die naast ons zit. Hij weet het niet goed. Judith zoekt op gsm, EU roaming. Is blijkbaar 26 km gravel, 4x4 nodig. Zullen andere weg nemen. Rijden stukje terug. Vinden gezellig plaatsje langs rivier Bistrica. Zet auto aan overkant waar er één wegreed. Wandelen langs terrasjes, winkeltjes, moskee en over oud brugje. Rij verder langs riviertje. Kronkelen door kloof en later langs bossen over een pas. Weer verlaten bossen. Plots bij een monument, vier standbeelden van soldaten die gestorven zijn in 1999 is er een pizzeria. We bestellen er twee. Als we wachten aan tafeltje komt er beschaamd meisje vragen in verbasterd Engels of ze interview mag nemen van ons. Als ik hoor dat het voor TV is ben ik minder happig. Judith wil wel nog. Eten eerst onze pizza. Erna antwoordt Judith op enkele vragen. Het meisje geeft nog haar e-mail. Later zal ze Judith toevoegen op Facebook en het fragment dat toerisme in nabijgelegen dorp moet ondersteunen doorsturen. Judith is dus op de lokale Kosovaarse TV geweest. En ze kan Albanees haha. Rij verder door bossen tot aan grenspost met Macedonië.

    Kommentare

  • 23Aug 2018

    9 Mavrovo 23.08.2018 Mazedonien —

    Mazedonien

    Beschreibung

    Na de douane rij ik voorbij politie van Macedonië. Oeps. Ze hadden ook geen uniform aan. Achteruit. Hij kijkt naar paspoorten en vraagt om deuren en koffer te openen. Nothing to declare. Nope. Mogen doorrijden. Komen via verlaten baantjes in Tetovo. Drukke stad. Moet goed opletten. Er wordt hier weer zeer chaotisch gereden. Kort verkeerd maar vinden dan autosnelweg richting Mavrovo park. Is geleden van Oostenrijk dat auto nog eens 120 km/u reed. Twee keer 50 cent tol betalen. Ferm stijgen in het park. Links duikt het Mavrovo meer op. Stoppen aan tourist info. Kunnen zwemmen, slechtst één officiële camping en baantje naar Mt Korab is te doen. 'Just drive slow'. Gaan eerst naar het meer. Nemen zwemgerief en wandelen 50 meter naar beneden langs huis en tennisveld. Twee honden volgen ons in het begin. Roep eens en ze zijn weg. Water is fris. Zwemmen doet deugd. Zie grote stuwdam in de verte en kleinere om de hoek. Judith zont. Eén ander koppel. Liggen, vallen half in slaap. Na uurtje zijn we door. Sla rechtsaf voor kleinere dam en later nog eens af over bruggetje. Stukje asfalt en het is gedaan. Rij heel traag, is al slechtste baantje dat we gedaan hebben. Is 10 km. Ontwijk zoveel mogelijk putten en grote stenen. Een Hongaar met oude Scenic staat in panne. Hij denkt dat het z'n radiator is. Pechverhelping is onderweg. Iets verder, voorbij een brugje vlamt een jeep ons tegemoet. Passeren een huisje met kippen en bijenhokjes. Een oud gebogen mevrouwtje kijkt eens vies. Niemand te zien bij politiestation. Rijden nog stukje verder tot aan brugje. Is wandelweg vanaf hier volgens maps me maar zouden nog verder kunnen rijden. Doen het niet. Is genoeg geweest. Sparen de auto en zetten tent op stuk gras aan riviertje in de bocht. Pasta met wortels en soep.

    Dag 12: Koud gehad. Slaapzakken aan mekaar gehangen en fleece dekentje gedeeld. Erna goed geslapen tot 7u. Laten tent en luchtmatras achter. Ruimen de rest op. Judith maakt stuutjes met paté. Vertrekken rond 8u. Kort terug. Judith pilletje vergeten. Eerste stuk is nog op slechte gravelweg. Passeren mevrouwtje die honing aan het stoken is. Komen aan tweede politiebureau. Er zitten enkele gasten op stoeltjes, hebben er gekampeerd. Geen flik te zien. Wandelen door. Voor ons wandelen een vader en zoon. Volgen ze door het bos. Steken ze voorbij voor schapenboerderijtje. Herder staat voor z'n huisje. Hij vraagt of we koffie willen. Nee bedankt. Honden zitten opgesloten. Klimmen de heuvel op naar links. Ferm stijgen. Gaan hard. Moeite om Judith bij te houden. Lang stuk. Komen op hoek waar pad naar rechts draait. Prachtig uitzicht, de bolle heuvels ruimen plaats voor scherpe pieken. Halen een jong koppel bij en de zoon haalt ons weer in. Zetten ons en eten wat chocoladekoekjes en een appel. Pad gaat langs bergflank. Zien na tijd eindelijk Mt Korab liggen. Top is minder scherp als andere links van ons. Zal niet technisch zijn, moet lukken. Steken het koppel voorbij dat even rust en zetten ons schrap voor lange, laatste klim. Wat een kuitenbijter. Op de top blaast er felle, koud wind. De kant van Albanië is minder mooi. Blij dat we van Macedonië komen. De zoon is enige op de top. Z'n pa was te traag zegt hij haha. Is wat kort. Er liggen Denar en Lek muntjes voor goed geluk op de monument steen. Eten zouten nootjes. Blijven halfuurtje. Dalen erna langs zelfde weg. Nemen alleen ommetoertje aan de schapenherder. Er zit een hond los, Judith is bang. Aan het politiebureau wandelen er drie trekkers voorbij. Vermoeden dat er aan bank een flik zit bij jong koppel maar wandelen ook gewoon door. Niks gezegd. Terug bij auto en tent rond 15u. Even liggen. Tent opruimen. Wat chips en terug over de hobbelige weg. Opnieuw aan 10 km/u op de slechtste stukken. Na een uurtje schudden zonder brokken zijn we terug op asfalt. Rijden in het Mavrovo park richting Debar Lake. Prachtige kliffen en enorm groen. Debar is een vuil stadje. Niks om te zwemmen aan het stuwmeer. Meteen door naar grens met Albanië.

    Kommentare

  • 24Aug 2018

    10 Albania 24.08.2018 Albanien —

    Albanien

    Beschreibung

    Rijden stukje naar 't noorden. Twee grensposten voorbij. Geen controle. Ook geen stempel, zijn toegevoegd in PC systeem. Kleine baantjes. Veel volk op straat ind e dorpjes die we passeren. Ze staren soms. Beetje linke buurt. Links plots grote vuilnisbelt die voor een stuk in de fik staat. Roedel honden ernaast. Redelijk wat Italiaanse nummerplaten. Delen Albanezen en Kosovaren niet enkel een vlag en taal maar ook hun bijberoep? :P Baan wordt breder. Werken, stuk gravel. Remmen. Ezels op de weg. De kleinste z'n voorpoten zijn samen gebonden. Beetje verder een paard los. Man toch. Zien plakkaat 'Hotel Stone' langs kant van de weg. Ziet er deftig gebouwd uit. Stoppen. Jonge gast die opdient spreekt geen Engels. Na paar minuten komt er meisje. Ze heet Ida. Is 20 euro voor één nacht. Zetten ons even terwijl ze kamer controleren. Rechts van gebouw, trap omhoog, nummer 3. Grote kamer, dubbelbed en twee enkelbedden. Badkamer. Douche. Water komt traag, snel, traag. Is warm. Doet deugd. Rust. Hebben wifi. Zoek nog wat op. Baan naar Teth is slecht. Zoveel dagen hebben we niet meer. Beslissen om langs de kust terug te gaan. Voldoende bergen gezien. Stuten met paté en koeken. Horen geknars. Vermoeden dat er beestjes in het hout zitten.

    Dag 13: Wakker rond 7u. Vast geslapen. Neem nog een lange douche en ruim op. Vertrekken rond 8u. Hetzelfde witte paard lopt los. Rijden Bulqizë voorbij. Veel droge bergen, weinig vegetatie. Zakken langs bergflank. Baan is plots slecht. Niet normaal! Diepe putten, grote verzakkingen allemaal zonder waarschuwing. Moet aan 10km/u. Horen de vering kraken. Kan niet sneller dan 30 km/u. Doe een uur over 40 km. Hoe kan asfalt er zo slecht bij liggen? Onmogelijk zelf na jaren slijtage. Beton maffia. En ook iedereen moet hier een Mercedes hebben maar banen zijn slechter dan Zuid-Amerika. Ze zijn beter met Jeeps. Nu ja ze rijden hier sowieso sneller dan ons, zelfs met grotere busjes. Er staan maïsverkopers langs de kant van de weg onder hutjes in de vallei. Heel traag door stadje Burrel. Veel leven. Zien erna het Ulza meer van op een afstand liggen. Draaien en zien de rivier Mat die eruit voort vloeit. Mooi groen water. Volgen de rivier stroomafwaarts tot een dam tussen rotsen. Erna verkleint de rivier. De weg verbetert. Draaien zowaar op de A1 snelweg. Eén vak maar toch, goed asfalt. Kan 80 km/u rijden.

    Kommentare

  • 24Aug 2018

    11 Shköder 24.08.2018 Albanien —

    Omarë, Albanien

    Beschreibung

    File voor Shköder. Stoppen voor rondpunt aan supermarkt. Zien kasteel liggen op heuvel voor we stad binnen rijden. Wat een drukte. Geen rijvakken, dubbel geparkeerde auto's, voetgangers die lukraak oversteken. Ze rijden hier ook niet echt defensief. Traag maar gestaag uit de stad. Zie bord 'Camping Lake Shkodra Resort' naar links, grindbaantje op. Komen aan hekken. Gaat open. Is er mooi. Groen grasveld en rieten parasollen richting het meer. Prijs is Ok. Zetten tent op onder afdak. Doen was opnieuw, hangen op. Was niet goed gedroogd in Montenegro. Neem een duik in het tamelijk warme meer van Shköder. Redelijk wat groen in het water. Kriebelt aan baard tijdens zwemmen. Er terug uit, afspoelen en luieren. Lig op zetel onder parasol. Judith in hangmat ernaast. Ze zit op wifi terwijl ik dagboek schrijf. Veel kinderen. Gaan eten. Pizza met Albanese salade, sangria en biertje. Er komen wespen af op de sangria. Leg er bierkaartje op maar helpt niet. Verplaatsen ons naar hoger stuk van terras waar er aan één kant een raam is. Gaan na het eten nog op bank zitten op einde van piertje. Zon gaat onder. Spelende kinderen in het water. Praten wat over toekomst.

    Dag 14: Was niet koud vannacht. Matras één keer bij geblazen, çva geslapen. Is wat bewolkt. Dachten om nog een dag te blijven maar zouden niet weten wat gedaan hier. Zullen al doorgaan. Is nog lange weg terug langs de kust. Ruimen op, douchen nog eens en rijden hekken voorbij dat open was voor fietsers. Het sluit al weer, zoef. Rijden richting grens met Montenegro. Druk. Stoppen voor rondpunt aan winkeltje. Frigobox zit weer vol, vooral met water. Is alweer warm. Boven 30 graden. Tanken aan tankstation van keten Kastrati. Meneer tankt voor ons. Prijs loopt op. Staat in euro. Hij zegt dat we niet met kaart kunnen betalen. Ow. Stop maar aan 60. Ik geef een briefje van 50. Hij zegt is Ok. We hebben geen meer van 10. Geef nog eentje van 20 en wacht op wisselgeld. Er komt dikke meneer die twee briefjes van 10 terug geeft. Hij dringt aan dat we ze allebei houden. Ok dan. Grensovergang gaat vlot. Geen stempel terwijl als we van Bosnië kwamen wel één kregen. Niet consequent. Druk in Podgorica. Aanschuiven tot na rondpunt. Dan staat het stil. Muurvast. Een meneer in VW Golf die uit tegen richting komt doet teken. Rij toch gewoon door. Volgen andere auto's die tegen richting rijden. Komen niet veel verder aan bocht waar camions van werken de weg blokkeren. Niemand die verkeer regelt. Rij links gravel op en erlangs. Man toch. Kan er dat hier niemand regelen?! Waar is de politie?! File in tegen richting is ook enorm. De werkmensen doen rustig verder terwijl de hele stad geblokkeerd staat. Ongelooflijk. Stoppen en gaan om hamburger. Is al middag. De rook blaast uit het kraam, geen afzuiging. Erna nog naar winkeltje ernaast en weer door. Rijden richting Cetinje. Draaien klein baantje af. Tussen struiken en boompjes. Komen plots aan uitzicht op rivier die in het Shköder meer vloeit. Een mooie groene meander. Pavlova Strana. Er varen bootjes. Er staan meisjes te poseren in hun mooiste pakjes. Fake. Parkeer auto aan hotelletje en wandelen bocht verder. Drukkend warm. Verschil met airco is groot. Zijn op de hoek aan het uitkijken op de rivier als er klein Italiaans autootje tuut. Hij wil parkeren waar we staan. Hallo manieren?! WTF. Wijken niet. Meisje stapt uit. Trekt wat foto's. Ze zijn weer weg. Om terug op grote baan te geraken nemen we kortere en nog kleiner baantje. Tegenligger in bocht. Moet wat achteruit. Rij in struiken. Een lang krasje in zijkant van de auto. Rijden langs de kust, goeie kronkelende weg.

    Kommentare

  • 26Aug 2018

    12 Kotor 26.08.2018 Montenegro —

    Špiljari, Montenegro

    Beschreibung

    Stortbui in Cetinje. Rijden naar Lovcen park. Stijgen tot het mausoleum van Njegos, een heerser en dichter. Rij door tot het einde. Trappen door tunnel in de rots, ingang betalen. Krijgen blaadje met uitleg in moeilijk geschreven Engels. Er is een crypte en een ronde op de top achter het gebouw. Blijven even. Is hier niet zo snikkend warm. Rijden erna door naar Kotor. Baan is slecht, nog in aanleg. Traag hobbelen. Komen op uitzicht op de baai. Wow! Alleen tegen zon voor foto's. Ga op zoek naar plaats voor tent naast de weg. Wil hier blijven. Niet echt iets deftig te vinden. Te steil of teveel rotsen. Dalen verder. Weg wordt nog slechter. Traag. Asfalt vanaf restaurant. Draaien naar links en kronkelen langs rotsen. Stoppen op hoek waar er onafgewerkt terras staat. Maken er broodjes. Er stoppen redelijk wat andere mensen. Sommige poseren, heel serieus of één met een bezem tussen z'n benen alsof hij gaat vliegen haha. Blijven er tot zon onder gaat en we er als enige zijn. Auto om de hoek. Stoelen plat, matrasje oppompen en proberen te slapen.

    Dag 15: Is redelijk gelukt. Fuck, het weer is helemaal omgeslagen. Dikke wolken. Miezert. Bliksem, donder. Daal heel voorzichtig langs vele haarspeldbochten in dikke mist. Even wachten op breder stuk. Meute Italiaanse mobilhomes kruisen. Komen in Kotor. Er is al winkel open. Brood en choco. Zetten auto waar er gaatje is. Wandelen vijf minuutjes terug en zetten ons op bankje met zicht op omwalling van oude stad en gigantisch cruiseschip dat we al van ver zagen. De oude stad is mooi, gezellig, goed bewaard. Verdwalen wat in de vele straatjes. Toeristisch maar zo vroeg nog lekker kalm. Wandelpad naar kerk op de heuvel is te betalen, laat maar, ook slechte schoenen, geen grip, glijden weg op gladde, platte stenen. Er zijn veel straatkatten. Chinezen pakken ze vast. Wij niet. Wandelen via zijkant op brug over slotgracht. Stappen nog eens winkelcentrum binnen, Judith naar WC. Terug naar auto. Rijden verder langs de baai. De mist op de flanken heeft wel iets. Stop hier en daar om foto te nemen. Stoppen in Perast. Het giet water. Trotseren het onweer. Wandelen kort stukje langs wegje aan het water tot we zicht hebben op toren. Snel terug naar auto. Wissel van short en schoenen. Verder langs de baai en tweede baai die minder mooi en drukker is. Het klaart wat op en helemaal als we grens weer oversteken naar Kroatië.

    Kommentare

  • 27Aug 2018

    13 Dubrovnik 27.08.2018 Kroatien —

    Slano, Kroatien

    Beschreibung

    Gaat traag aan douane. Verkeerde lijn gekozen en als ze teken doen om andere lijn te gebruiken die juist open gaat durf ik niet achteruit rijden om te draaien want auto achter ons rijdt al beetje vooruit. Ach ja beter wat langer wachten dan accident. Zien de zee als we Cavtat passeren. Stop op parking, dacht er mooi beeld te hebben op de kustlijn maar privéterrein met hekken in de weg. Zien mensen wandelen naar uitzendmast, volgend, ja hier wel mooi zicht. Stop voor Dubrovnik waar we de stad goed zien liggen. Een oudere meneer begint in het Nederlands. Zal wel even rijden zijn naar hier. Een Vlaming. Zoek parking in straat weg van centrum, geen plaats. Kijkje nemen aan ondergrondse parking. Prijzen per uur, veel te duur. Zot. Neem andere kant weg van centrum. Kleinere parking op, niemand te zien. Gratis de zondag? Vijf minuutjes wandelen naar ondergrondse parking en dalen via trappen. Komen aan ingangspoort van omwalde oude stad. Wat een drukte!? Toeristische prijzen, zeker om op de muren te gaan. De hype rond Game of Thrones heeft meute doen toenemen. Voelt wel aan als een andere wereld. Verdwalen wat. Gaan brede, centrale straat uit, draaien onder poort naar haventje rond buitenste muur. Het water kletst over de dijk aan de hoek. Een grote, harige hond die veel te warm had krijgt er een koude douche van z'n baasje. Draaien kleine straatjes in en vinden opening in omwalling. Komen buiten muren aan stuk aan de zee. Er is een bar. Zoeken onze weg terug naar de ingangspoort Gaan nog eens naar het fort, ligt naast de omwalling. Hebben er mooi zicht op. Zo'n twee uur in de stad geweest. Is genoeg. Terug de trappen op en naar de auto. Kan stuur bijna niet vastnemen, te warm. Rijden rond inham van de zee ten noorden van de stad en verder langs de Dalmatische kust.

    Kommentare

  • 28Aug 2018

    14 Dalmatië 28.08.2018 Kroatien —

    Betina, Kroatien

    Beschreibung

    Groen, veel eilandjes. Gaan naar winkeltje in baai van Zaton. Lifter komt vragen op parking hij mee kan naar grens met Bosnië. Zeg dat 'k te moe ben, zullen stoppen aan eerste beste camping, hij zou beter wachten op andere lift dat hem verder brengt. Stuk verder neemt baan bocht naar rechts. Zie links beneden in baai mensen in het water aan gezellige kade, niet druk. Wil er naartoe. Genoeg gereden voor vandaag. Sla af aan Slano en rij via mini baantje vlak naast het water tot camping in gehucht Banja. Gaan prijs vragen in huisje naast groentetuin. Een oud mevrouwtje staat ons te woord. Plafond op terras is klimop. Breng ID kaart, meneertje toont ons plaats. Auto naast boom, tent onder andere. Matras elektrisch opgepompt aan WC en het water in. Zalig! Er ligt een houten zeilschip voor de kust. Zwem er stuk naartoe. Judith zwemt ook eventjes. Koud douche aan de kade en warme in camping. Aah doet deugd. Helemaal tot rust. Doen nog wandelingetje in lus langs kerk naar Slano. Paar restaurantjes, één druk winkeltje en een bar naast groot hotelcomplex. Passeren op terugweg een grote exclusieve zeilclub. Wat wolken in de verte buiten de baai. Kruipen in de tent. Gsm en kodak laden op aan WC.

    Dag 16: Ferm onweer vannacht. Bliksemschichten bleven flitsen, tent schudde heen en weer. Slecht geslapen. Ga eerst zwemmen, meer golven, goed wakker. Opruimen en nog een douche. Weer verder. Kan moeilijk stoppen, meeste stopplaatsen zijn aan overkant, links, aan kant van de zee. Komen snel aan grens met Bosnië. Vlotte grensovergang. Tanken in enige kuststadje dat Bosnië heeft, Neum. Meisje komt voorruit wassen, blijft vuil, aan binnenkant. Grens met Kroatië gaat iets trager maar mogen door zonder controle. De baan draait even weg van de kust, rond een vallei vol druivenstronken. Wijnbouw. Als we terugdraaien hebben we rechts zicht op meertjes. Veel groen, mooi uitzicht. Er zijn er aan het peddelen. Volgen erna weer kustlijn. voorbij Omis tot in Split. Wat file. Blijft druk tot na Trogir. Passeren een stadje waarvan een stuk in de zee ligt. Primosten. Rij terug naar bocht aan kraampjes waar we foto konden nemen. Is moeilijk, er staan oude, verlaten appartementen in de weg. Wandelen naar beneden. Helemaal tot aan de zee. Er liggen oude, blote mensen zonder gêne te zonnen. Euhm beetje verder haha. Weer naar auto en airco. Rij door tot parking voor brug. Gaan kijkje nemen. Hebben er zicht op het eilandje Krapanj. Het meest bevolkte eilandje met minste hoogteverschil van Kroatië. Hoogste punt scheelt maar 1,25 meter met zeespiegel. Vandaag wonen er nog zo'n 200 mensen. Passeren verder Sibenik. Rij smal straatje omhoog om uitzicht te hebben op de omgeving. Heel veel groene bultjes van eilanden voor de kust. Film kort. Gaan naar Lidl in Vodice. Op zo'n 60 km van Zadar ziet Judith op maps me een wit baantje langs de zee. Was er al voorbij, neem afslag verder. Prosika. Er staan wat auto's. Stoppen er ook. Maken vlees klaar op plaat. Judith snijdt groenten. Hebben nog stokbrood, mayonaise en ketchup. Ga zwemmen terwijl het vlees bakt. Moet opletten. Rotsen. Als we willen eten komen er wespen. Lap. Verzetten ons paar keer. Smaakt enorm. Rij beetje verder na het eten naar kade en kiezelstrandje. Judith zwemt er ook ng even. Liggen op kade tot zon ondergaat. Zitten weer in een baai. Uitzicht op kerktoren van Betina. Zoeken plaats om tent te zetten maar teveel stenen. Er is een stuk verlaten, oude weg verderop. Kunnen er in auto slapen. Zie op maps me nog een picnicplaats aan Vrana Lake, iets verderop. Misschien morgen zout water er af zwemmen in een meer? Rij ernaartoe maar is drukke camping en betalende toegangsweg geworden. Rij stuk terug in het donker voor de verlaten weg. Leg me weer op de platgelegde zetels en matrasje.

    Dag 17: Judith kan niet meer slapen rond 4u. Wissel en leg me aan het stuur. Rust tot 6u30. Bedenkt dat het leuk zou zijn om camping Sobec nog eens op te zoeken voor we naar huis rijden. Is 5 jaar geleden. Vertrekken. Voor goed door te rijden klim ik rotsen op aan verlaten grindweg om zonsopgang te zien. De kustlijn is nog groen met de bultige eilandjes. Gaan naar Pekara (bakker) in Biograd. Halen zelfde soort koek met spek en tomatensaus als gisteren onderweg. Zadar is minder druk dan Split. Wat moeilijk erna om te oriënteren maar na het gehucht Modric (zouden de voorouders van de Real middenvelder van hier afkomstig zijn?) volgen we één baan langs de kust. Af en toe nog rood witte kleuren aan autospiegels. Omdat Kroatië tweede was op WK of voor Hajduk Split? Passeren Paklenika park rechts. Ferme rotsen en kloof ertussen. De kustlijn wordt erna minder groen, de wind heeft meer vrij spel. Moet stuur goed vasthouden. Zigzaggen langs rotsen. Kan niet doorrijden. De eilanden voor de kust zijn nu wit, kaal. De boompjes en struiken die we voorbij rijden hebben herfstkleuren. In het stadje Senj moeten we afslaan naar links. Kan echt niet goed zien of er iets komt van links en rechts. Juist als ik aanzet komt er links een Mercedes en rechts een bus. Het was bijna raak met de Mercedes, bijna gelukkig. Kronkelen verder richting Rijeka. Wordt drukker. Slaan ervoor af en nemen een baantje naar het noorden, het binnenland in.

    Kommentare

  • 29Aug 2018

    15 Bled 29.08.2018 Slowenien —

    Lesce, Slowenien

    Beschreibung

    Kleine baantjes. Ben moe. Stoppen aan het vissersmeertje Lokvarsko Jezero. Judith neemt over. Ze kronkelt langs bossen naar de grens met Slovenië. Er rijdt een camionette voor met twee op elkaar gestapelde pakketten in open laadbak. Na iedere bocht staat het bovenste pakket schuiner en schuiner op het onderste. Houden afstand. Stoppen in Cabar. Gaan er naar Konzum supermarktje onze laatste Kuna uitgeven. Mevrouwtje aan de kassa was nog grappig. 'Hopefully not your last money in total.' Dik stokbrood, kaas en salami. Rijden stukje te ver. Stap uit en kijk om bocht, er komt niks, doe teken naar Judith. Er staat een barrière. Is dicht. Stap uit. Er stapt meneer uit gebouwtje. Moeten paspoorten tonen. Vreemd. Brugje over riviertje Cabranka. Weer een barrière. Nu stapt een mevrouw uit. Allez zowel Slovenië als Kroatië horen toch bij de Europese Unie?! Nadien uitleg gevonden: Kroatië hoort nog niet tot de Schengenzone. Judith kronkelt op minibaantjes. Tuten voor bochten. Gelukkig geen tegenliggers. Eerste dorpje Trava is verlaten. Passeren nog wat verlaten dorpjes. Slaan rechtsaf in Hrib, afkorting door de bossen. Kunnen weer wat doorrijden als we in vallei komen. In Zlebic draaien we links grote baan op. Is druk. Zitten achter camions. Eén met boomstammen. Omleiding in Ljubljana. Rijden langs kanaal. Zien een kasteel op rots. Vijf jaar geleden bezocht en al eens doorgereden op heenweg maar toen niet op gelet. Erg :P Judith neemt zelfde weg terug als in het doorrijden. Nu stralende zon i.p.v. regen. Ze gaat in Hofer (Slovenische Aldi) naar WC. Besluiten om eerst even naar Bled te rijden voor we onze oude camping opzoeken. Aanschuiven in file. Rijden helemaal rond het meer. Is er druk. Geen parking. Zetten auto op incheck strook aan camping. Wandelen stukje aan het meer. Zoveel volk. We waren hier zo goed als alleen vorige keer. Ziet er wel anders uit, pak beter in de zon. Blijven niet te lang. Dacht nog om naar Bohin te rijden maar zijn te moe. Rij naar Lesce. Registreren ons aan receptie van camping Sobec en zoeken plaats om tent te plaatsen. Vinden leeg stuk in rij naast waar we vorige keer stonden. De Vacansoleil tentjes staan er nog. Gaan eerst naar het meertje. Zwemmen. Koud! Had 'k niet verwacht. Maken erna noodles met potje lekkere saus dat we nog hebben van Zabljak. Pompedik. Nog eens zwemmen naast de eendjes. Zijn niet schuw. Wandelingetje door de camping. Het lager gelegen gedeelte staat ook zo goed als vol. Amai. Sta nog eens in de rivier waar er geraft wordt. IJskoud. Zetten tent op. Matras elektrisch opgepompt in vernieuwd sanitair blok. Lekker warme douche. Gaan nog kijkje nemen aan oud podium en bar. Is gesloten. Er staat iets verderop een heel nieuw houten complex met restaurant, bar, winkeltje en podium. Ze doen het hier goed. Halen biertje en cider in het winkeltje. Meneer aan kassa zegt dat het complex gebouwd werd vorige december. Drie artiesten spelen nog wat muziek op podium. Luisteren vanop bankje. Erna dodo.

    Dag 18: Cva geslapen. Koud als we opstaan. Wil warme douche gaan nemen maar water is koud. 'k vind meneer van camping in het kot ernaast. Hij kijkt iets na achter gesloten deur en draait alle kranen open. Water wordt warm. Bedank hem. Sta er even onder om warm te krijgen. Als ik terug bij auto ben heeft Judith al alles opgeruimd. Gaan naar winkeltje. Betalen en receptie en vertrekken rond 8u. Rijden voorbij de afslag naar de Karawanken tunnel. Judith stuurt ons via andere weg voorbij Kranjska Gora, een skioord, naar Oostenrijk. Nemen de Wurzenpas. Een kleine ommeweg maar Ok. Klim is simpel, afdaling ronduit gevaarlijk, veel te steil. Moet bij remmen in eerste. STOP lampje flikker en er is weer getuut. Shit! Stop voor vluchtheuvel. Even wachten. Geraak beneden. Wat omweg in Villach om op autostrade te geraken. Nemen geen nieuw vignet. Dat van heenweg is twee dagen verstreken maar reken erop dat we geen controle zullen hebben. Weer tunnels en bruggen. Rond 12u aan grens met Duitsland. Politiecontrole. Worden eruit genomen. Naar waar we gaan. 'Nach Hause, Belgien!' Ok, nog een lange weg dus, goeie reis. Merci vent. File aan München en Stuttgart. Rijden verkeerd in Karlsruhe, zaten juist maar Judith panikeert en rij af zonder dat het moest. Ferme regenbuien in Luxemburg. Sommige stukken van autosnelweg staan blank. Gelukkig goed vooraf aangeduid. Nog eens tanken zodat we toekomen tot thuis. Slok cola, nog drie uur in het donker. Om 23 uur rijden we na 5400 km de Markgraafstraat op.

    Kommentare