Mahangu Plan you next vacation together with friend and manage travel documents. Create a free travelblog and upload photos and videos. Sum up your travel hightlights in a film. Simplicity that impresses, absolute privacy control and no upload limits.

Trip Lesse Lesse 04/20/2019 - 04/21/2019   Houyet. Pieter Vancaillie (BE) Judith Mahieu (BE)
Belgium

Lesse

Follow

Houyet.

Means of Transport
Boat Car Foot Train
  • 20Apr 2019

    1 Brugge 04/20/2019 Belgium —

    Bruges, Belgium

    Description

    Weekendje weg.


    Zaterdag: We slapen uit en ontbijten. We waren van plan om met de trein te gaan maar er zijn werken op de sporen na Brussel wat meer dan twee uur langer reizen zou betekenen. Dit is een beetje veel voor slechts een weekend. We mogen de auto gebruiken. We tanken rond 8:30 uur. Het verkeer is vlot, ook rond Brussel. Ik rij in één trek naar de Ardennen. Eens de taalgrens over zijn de radio uitzendingen een pak minder. Na de afslag Custinne kronkelen we tot in Houyet.

    Comments

  • 21Apr 2019

    2 Houyet 04/21/2019 Belgium —

    Houyet, Belgium

    Description

    We rijden de brug over de Lesse over rond 10:45 uur en slaan rechts af richting Camping de la Lesse. Links van ons ligt het perron. Het is op het eerste zicht een zielige bedoening. Stationsgebouwtjes met kapotte ramen, een verlepte bar en een verloederd zwembad. We zien wel meteen kajaks langs de camping. Daarvoor zijn we gekomen. We laten de auto staan voor de slagboom en wandelen rond op de camping. We gaan tot het einde langs caravans met perkjes en honden. We checken in. De meneer die eerst aan de bar stond komt aan de receptie staan. Hij is kort. Ik geef m'n identiteitskaart en krijg hem niet terug. We krijgen een badge om de slagboom te openen. Pas na een tijdje vinden we het aparte paaltje voor de sensor. We gaan rechts en nog een rechts en zetten de tent in de schaduw van een grote dennenboom in de hoek. Onze dichtste buren zijn twee Franse mannen met twee kinderen. Hun rode Quechua tentjes staan al open. Ze gaan mountainbiken. Als onze trektent er staat, blazen we de eenpersoonsmatras op van Gobernador Gregores in Patagonië - Argentinië. Niet te geloven dat we hier comfortabel op sliepen. Een mens heeft toch een ferm aanpassingsvermogen. We gaan wandelen. Maar eerst vragen we aan de startplaats van de kajaks of er morgen nog vrij zijn. 'Geen probleem' zegt een jonge gast in het hokje. 'Gewoon reserveren online'. We kunnen niet daar betalen. Wat is dat nu?! Ach we kunnen het nog vragen aan de camping. We steken de brug over en gaan links, langs de Lesse. Er is een kleine stroomversnelling onder de brug van het treinspoor. We komen een eindje verder aan de Ywoigne. Een zijriviertje. We gaan erover en naar links. We klauteren langs een laddertje en over een klein steil padje met boomstronken. De Lesse ligt links van ons. Dit klopt niet. We zouden de Ywoigne moeten volgen. We gaan terug, steken het stroompje opnieuw over en gaan naar links. Het pad gaat op en neer maar niet echt steil. We komen na een heel eind door de bossen op een weg. Ik herken het. We zijn hier gepasseerd. We volgen de baan kort en slaan rechts een veld in. We volgen een haag tot het einde waar een opening is. We wandelen langs de rand van een ander veld waar er veel lastige vliegen of vliegende mieren zitten. We ontlopen ze door opnieuw het bos in te duiken. We wandelen kort verkeerd omdat we onnodig naar links tussen de struiken gaan. We gaan langs jachtpostjes en komen bij een uitkijkpunt op een vallei. We dalen naar links en komen bij een splitsing. We gaan langs een mountainbikepad opnieuw links de dieperik in. Links beneden van ons ligt de Lesse. We komen op een weg die we volgen tot aan een gite, de Ferme de Harroy. Erna vinden we een kaarsrecht gedeeld pad voor fietsen, paarden en wandelaars. Op maps.me 'Ravel' genoemd. We rusten in de schaduw van een stenen picnicbank en nuttigen een banaan en cornflakes waar we al van geknabbeld hadden. We steken de Lesse opnieuw over en komen in Houyet aan de openbare badplaats. Er is niks, zelfs geen deftige oever. We gaan terug, steken een roestig voetgangersbrugje over over het gedeeld pad en komen aan de kerk. Om de hoek naar rechts ligt een mini market. We halen waterijsjes om onze dorst te lessen. Het is echt warm. Eens terug op de camping spreiden we het doek van in de koffer op het gras, warmen we noodles en spelen we Catan kaartspel. De oudste mag beginnen. Ik win twee keer. De eerste keer door snel zo goed als alle dorpen te bouwen. Zo kan Judith gewoon geen tien punten meer maken haha. De derde keer begint Judith en wint ze ook door twee stadsuitbreidingen. We voegen tonijn en pesto toe aan de noodles en eten er wortel en tomaatjes bij. De zon zakt. We doen een wandelingetje naar een uitkijkpunt die ik op maps.me gezien had. We gaan foutief links na de brug. Het moest rechts zijn. We stijgen ferm en zoeken rechts door het bos een uitkijk richting Houyet. We vinden uiteindelijk één waar er geen bomen in de weg staan. De zon gaat onder. We dalen en gaan terug naar de camping. Judith wil douchen maar er zit niemand meer aan de receptie. Ze kan dus geen jetons bekomen. We proberen te slapen. Het is minder warm dan ik had gedacht.

    Zondag: Judith gaat er eerst uit. Ze kijkt op haar GSM die in de auto lag. Het is 7 uur. Ze wil niet terug op de matras. Ze slaapt een uurtje verder op de achterbank. We staan op rond 8:30 uur en gaan naar de wc's. De sjas werkt niet goed. M'n voeten doen pijn. Ze staan vol blinnen en kloven omdat 'k gisteren op sandalen gewandeld heb. De zool van m'n linkervoet baart het meeste zorgen. Links kan ik er bijna niet op steunen. Ergens misstapt? We verslepen de tent en de inhoud naar een plaats waar er al zon is en ruimen op. Ik rijd de auto ernaartoe en we steken alles in de koffer. We wandelen naar het winkeltje van gisteren om melk, chocomousse en water. Als we terug zijn eten we een paar stuten met choco op een bankje voor een frietkot. Rond 10:00 uur gaan we naar de receptie om tickets om te kajakken en om uit te checken. Hij geeft één euro te weinig terug. Achja voor z'n vriendelijkheid hu hum.. We laten de auto achter langs de kant van de weg tussen de camping en het station. Het hok gaat juist open. Er staat één koppel voor ons en een Hollands hippiekoppel achter ons. We wisselen onze kaartjes en wachten. Er wachten nog mensen op de parking. Vijf luidruchtige personen gaan het hok om en krijgen kleine emmers en peddels. Je zou kunnen verwachten dat die gasten die alles klaarzetten iets zouden zeggen tegen hun klanten.. Niet dus. Ochja we hebben tijd. We laten iedereen voorgaan en kruipen als laatste samen in een 'super comfort' dubbele kajak. Die 'super comfort' slaat op het feit dat we een rugleuning hebben. Judith stapt eerst in vooraan, ik achteraan. De kajak staat op rails waardoor we in een bocht de Lesse oprijden. We halen meteen het hippiekoppel in. Ze zitten elk apart in een kajak en schreeuwen uitleg naar mekaar. Ze varen allebei al tegen de rand nog voor de eerste, kleine stroomversnelling. We varen op ons gemak langs de camping. Er is wat stroming. Ik hoef maar nu en dan eens te peddelen. Judith merkt op dat er een stuk van haar linkse peddel is. Haha niet goed gekozen. Er zitten veel koppeltjes Canadese ganzen langs de oevers. We varen door bossen met hoge dennenbomen die schaduw bieden. We steken veel kajaks voorbij zonder echt moeite te doen. Één enkele oudere meneer in een oranje kajak is de enige die ons inhaalt. Af en te zijn er kleine stroomversnellingen maar niks bijzonders. We stoppen voorbij een camping, een frietkot en de tweede startplaats in Gendron links op de oever na een linkse bocht. Er zit een koppel met een peuter die steentjes in het water smijt, nu ja, laat vallen. We eten stuten met choco op de kajak. Er stoppen nog kajaks. Als we weer vertrekken zit Judith achteraan. Ik kan m'n voeten op de kajak leggen. Nu ik de punt zie denk ik sneller dat we uitwijken. Hoeft niet. We varen langs een steile rots die beklommen wordt. De Aiguilles de Chaleux. ( Foto ) Er staan veel kajaks links erna op de oever. Judith denkt foutief dat het eindpunt hier al is. We gaan onder een brug door naar rechts. Bij een volgende bocht naar rechts kunnen we boven de oever op een rots een kasteel zien, het Chateau de Walzin. We remmen en nemen foto's. Er zitten vechtende Canadese ganzen. Na het kasteel is er een afvaart. We gaan voorzichtig langs de rand maar zien het einde niet. We wachten tot een andere kajak ons passeert en gaan op dezelfde plaats naar beneden waar zij probleemloos gedaald zijn. Best want als we beneden zijn merken we een stuk in de lange afvaart die verticaal naar beneden gaat. Daar mogen ze een plakkaat zetten! Iets verder is er nog een afvaart. Hier staat wel een pijl waar we naar beneden moeten. Dit was de tofste! Aan een brug staat een meneer die naast z'n kajak staat. Hij probeert hem te kantelen om er water uit te laten en valt waardoor de kajak ervandoor gaat zonder hem. We proberen hem te blokkeren maar tevergeefs. Bij een tweede poging neemt Judith het touw beet die vooraan op de neus hangt. Ik vaar in volle vaart op een oever. We slepen de boot op het droge. De meneer komt achter en bedankt ons hartelijk. Ik ga pissen op een plaats waar een plakkaat hangt dat waarschuwt voor slangen. Erna vertrekken we weer. Voor het laatste stuk zet ik me weer achteraan. Na 21km bereiken we Anseremme na ongeveer 5 uur kajakken. Hier vloeit de Lesse in de Maas. We stoppen links voor een brugje. We wandelen terug naar waar we de emmer en de peddels kunnen afgeven. De meneer die ze in ontvangst neemt zegt dat er geen retour transport is naar Houyet. Hij zegt dat we de trein moeten nemen. Ik hink op m'n pijnlijke linkervoet tot aan het station. De volgende trein is pas om 16:20 uur! We gaan langs de Maas op een bankje zitten en eten een paar stuutjes. Er wandelen enkel toeristen. Geen locals waar we aan zouden kunnen vragen of er een bus vroeger is dan de trein. We gaan terug naar het station en kopen tickets. Er staat een plakkaat van de kajakorganisatie dat zegt dat alle treinen stoppen op één spoort. Er staat natuurlijk niet bij welk spoor.. Het doet ons twijfelen waar de trein zal stoppen. Judith gaat het gaan vragen. Ze checken de website van de NMBS. Het zou voie 1 moeten zijn. We wachten in de schaduw. Tien minuten voor de trein er zou moeten zijn komen er een twintigtal mensen. De trein stopt op tijd. Hij doet het traject dat we gekajakt hebben in een 12-tal minuten. We springen eruit in Houyet. Ik zet me meteen achter het stuur en kronkel tot aan de autosnelweg. Ik ben moe en m'n linkervoet doet pijn maar het is nog kalmer dan in het doorgaan. Al na twee uur rijden zijn we thuis. Op de radio hoor ik dat Van Der Poel de Amstel gewonnen heeft na een knotsgekke inhaalrace. We halen frietjes in het frietkot op Sint-Jozef en zetten ons op het terras. We leggen ons in de zetel en kijken naar De Mol. Kaat ligt eruit na een proef in smalle grotten van de Vietcong. Ons bed komt als geroepen! Morgen hebben we gelukkig nog een rustdag.

    Photos & Videos

    Comments